معنی
تچرا (یا تچر) در اصل به معنای کاخ و قصر کوچک است. در فرهنگهای کهن به خانهای اختصاصی که به دلیل داشتن تنور یا وسایل گرمایشی برای سکونت زمستانی مناسب بوده، اطلاق میشده است.
یعنی چه
این واژه یادآور یکی از نخستین و اختصاصیترین کاخهای داریوش بزرگ در تخت جمشید است که به دلیل سنگهای صیقلی و آینهمانندش به تالار آینه نیز شهرت دارد.
مترادف
واژههایی که مفهوم محل سکونت پادشاهی، خانه بزرگ یا فرمهای دگرگونشده این کلمه را رسانند.
متضاد
واژههایی که به خانههای محقر، کوچک و غیرپادشاهی اشاره دارند.
هم خانواده
این کلمات شکلهای دگرگونشده آوایی واژه تچرا در دورههای مختلف زبان فارسی پس از اسلام هستند.
ریشه
ریشه این واژه مستقیماً به زبان پارسی باستان و کتیبههای میخی دوره هخامنشی در تخت جمشید بازمیگردد.
جمله سازی
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به مفهوم کلی آن از Palace و برای اشاره به این بنای خاص از Tachara استفاده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل تچرا
واژه «تچرا» که شکل اصیل و ریشهدار آن در پارسی باستان به صورت «تَچَر» یا «تَچَره» تجلی یافته، یکی از واژگان کهن و ارزشمند ایرانی است. این کلمه مستقیماً از کتیبههای میخی دوران هخامنشی به دست آمده و به معنای کاخ، قصر کوچک یا اقامتگاه اختصاصی است. در سیر تحول زبان، این واژه به صورتهای «تجر» و «طزر» نیز در متون دوران اسلامی به کار رفته است.
شهرت عمده این واژه به خاطر «کاخ تچرا» یعنی کاخ اختصاصی داریوش بزرگ در تخت جمشید است. این بنا به دلیل بهرهگیری از سنگهای خاکستری بسیار صیقلی که تصویر را مانند آینه منعکس میکردند، در تاریخ ایران به «آیینهخانه» یا «تالار آینه» نیز معروف شده است؛ بنابر این تچرا نمادی از شکوه معماری و هنر سنگتراشی باستان به شمار میرود.