یعنی چه
واژه عنبسه در لغت به معنای شیر بیشه یا شیر دژم و عبوس است. این کلمه برای توصیف شیری به کار میرود که بسیار باصلابت و ترسناک است. همچنین در تاریخ اسلام به عنوان اسم خاص برای مردان استفاده میشده است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه عَنبَسه (Anbaseh) است. حرف نون در این واژه زاید بوده و ریشه اصلی آن از ع-ب-س میآید.
در جدول
در کلمات متقاطع و جدولهای کلمات، این واژه معمولاً به عنوان طراح سوال برای «شیر بیشه» یا «شیر درنده» کاربرد دارد که پاسخ آن ۵ حرفی است.
به انگلیسی
برای انتقال حس دقیق این کلمه در زبان انگلیسی میتوان از عباراتی که به شجاعت و درندگی شیر اشاره دارند استفاده کرد.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی است و در این زبان خود یکی از دهها نام اختصاصی برای توصیف حالات مختلف شیر (اسد) به شمار میرود.
به فارسی
در زبان فارسی معادلهای مستقیمی چون شیر، شیر ژیان و هژبر برای آن صفت قرار میگیرند. این واژه به صورت وامواژه در ادبیات متون کهن وارد شده است.
نماد چیست
عنبسه به عنوان نماد قدرت مطلق، دلیری بدون ترس و در عین حال ترشرویی اخلاقی و صلابت فرمانروایی در ادبیات و نمادشناسی کهن شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل عنبسه
واژه «عنبسه» یک واژه اصالتاً عربی و بر وزن «فنعله» است که از ریشه ثلاثی «ع-ب-س» به معنی رو ترش کردن گرفته شده است. در فرهنگهای لغت معتبر مانند دهخدا، این کلمه به شیری درنده و باصلابت اطلاق میشود که از شدت ابهت و خشم، حیوانات دیگر و حتی شیرهای دیگر از او دوری میجویند. این واژه در زبان فارسی بیشتر کاربرد ادبی و تاریخی دارد.
در تاریخ اسلام نیز این نام به عنوان اسم خاص مذکر برای چندین شخصیت برجسته از جمله عنبسة بن ابیسفیان (برادر معاویه) و عنبسه الفیل (از دانشمندان نحو و شاگردان ابوالاسود دؤلی) به کار رفته است. در روایات تاریخی و مذهبی مرتبط با مهدویت نیز اشاراتی به این نام شده است.
به طور کلی، هرچند این کلمه در محاوره امروز فارسی کاربرد روزمره ندارد، اما در متون کهن، لغتنامهها و به ویژه در طراحی سوالات جدولهای کلمات متقاطع به عنوان معادل شیر درنده، جایگاه خاص خود را حفظ کرده است.