یعنی چه
عبارت «حسن انتخاب» به معنی داشتن مهارت، درایت و سلیقه بالا در سنجش گزینهها و در نهایت برگزیدن بهترین و شایستهترین آنهاست. این واژه یک مفهوم کلاسیک و عمومی است و زمانی به کار میرود که فردی با هوشمندی، گزینهای مثبت و بینقص را انتخاب کرده باشد.
تلفظ
این ترکیب واژگانی به صورت «حُسْنِ اِنْتِخاب» تلفظ میشود که در آن واژه اول به واژه دوم مضاف شده است.
در جدول
پاسخ دقیق برای این عبارت در جدول «حسن انتخاب» با ۹ حرف است. همچنین معادلهایی چون خوشسلیقگی و نکوگزینی نیز کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن این مفهوم از عباراتی استفاده میشود که نشاندهنده کیفیت بالا یا هوشمندانه بودن یک گزینش هستند.
به عربی
در زبان عربی این مفهوم را عینا با ترکیبهای مشابهی که نشاندهنده ترجیح دادن گزینه برتر است بیان میکنند.
به فارسی
مترادفهای دقیق فارسی این اصطلاح شامل خوشسلیقگی و نکوگزینی است. متضاد آن «سوءانتخاب» یا کجسلیقگی نام دارد. واژگانی مانند محسن، احسان، تحسین (برای حسن) و منتخب، نخبه، انتخابی (برای انتخاب) همخانوادههای آن هستند. ریشه آن از دو کلمه عربی «حسن» (زیبایی و نیکی) و «انتخاب» (برگزیدن و غربال کردن) شکل گرفته است.
در قرآن
عین عبارت «حسن انتخاب» در قرآن نیامده است، اما مفهوم آن تحت عنوان «اتّباع احسن» (پیروی از بهترینها) در آیه ۱۸ سوره زمر («...فَیَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ...») و «اخذ به احسن» در آیه ۱۴۵ سوره اعراف به شدت مورد تاکید قرار گرفته است.
جمعبندی و توضیح کامل حسن انتخاب
عبارت «حسن انتخاب» یک ترکیب وصفی-اضافی پرکاربرد در زبان فارسی است که به توانایی و درایت فرد در گزینش بهترینها اشاره دارد. این مفهوم نشاندهنده ذکاوت، خوشسلیقگی و نگاه کیفی فرد به امور زندگی است؛ خواه این انتخاب در زمینه مسائل مادی مانند خرید یک کالا باشد، و خواه در امور معنوی و تصمیمات بزرگ زندگی نظیر انتخاب مسیر شغلی یا همسر.
از دیدگاه ریشهشناسی، این واژه از دو رکن عربی «حُسن» به معنای زیبایی و نیکی، و «انتخاب» به معنای غربالگری و برگزیدن تشکیل شده است. اگرچه خود این ترکیب به صورت متوالی در متن قرآن کریم ذکر نشده، اما محتوا و جوهره آن در آیات مختلف به عنوان یک ارزش برجسته انسانی معرفی شده است، جایی که انسانها به شنیدن سخنان مختلف و پیروی کردن از بهترینِ آنها (اتباع احسن) دعوت شدهاند.
در فرهنگهای لغت و حل جدول، این عبارت یک پاسخ ۹ حرفی استاندارد برای مفاهیمی همچون نکوگزینی و خوشسلیقگی به شمار میرود. داشتن حسن انتخاب در جامعه به عنوان یک ویژگی مثبت شخصیتی شناخته میشود که تحسین دیگران را به همراه دارد و مانع از پشیمانیهای بعدی در تصمیمگیریها میگردد.