یعنی چه
واژه متوافر به معنای چیزی است که به فراوانی و به حد وفور یافت میشود؛ انبوه، کثیر و سرشار است.
تلفظ
این کلمه به صورت مُتَوافِر (تلفظ صوتی: motavāfer) خوانده میشود که اسم فاعل از باب تفاعل است.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنماهایی چون «فراوان»، «بسیار» یا «انبوه»، واژه ۶ حرفی «متوافر» میتواند به عنوان پاسخ قرار گیرد.
به عربی
خود این واژه ریشه عربی دارد و در زبان مبدأ به معنای موجود، در دسترس و فراوان به کار میرود.
به فارسی
نزدیکترین برگردانها و معادلهای اصیل فارسی برای این کلمه، واژههایی مانند «فراوان»، «سرشار»، «افزون» و «بسیار» هستند.
در قرآن
خود واژه «متوافر» در متن قرآن کریم به کار نرفته است؛ اما ریشه ثلاثی آن (و-ف-ر) در آیه ۶۳ سوره اسراء به صورت «جَزاءً مَوْفُوراً» به معنی پاداشی فراوان و کامل آمده است.
نماد چیست
کلمه متوافر یک صفت ملموس برای بیان فراوانی و کثرت در کلام است و نماد مذهبی، ملی، اسطورهای یا نمادین خاصی در فرهنگها ندارد.
جمعبندی و توضیح کامل متوافر
واژه «متوافر» از ریشه عربی «وفر» و در باب تفاعل ساخته شده است. این کلمه در ادبیات فارسی و متنهای کهن به عنوان صفتی برای اشاره به کثرت، فراوانی و انبوهی یک چیز به کار میرود. وقتی نعمتی، مالی یا منبعی به حد وفور و سرشار در دسترس باشد، اصطلاحاً به آن متوافر میگویند.
از نظر ساختاری، این واژه همخانواده کلماتی چون وافر، وفور، توفیر و متوفر است. اگرچه خود این لفظ در قرآن مجید عیناً ذکر نشده، اما مشتقات دیگر همریشه با آن برای بیان پاداش کامل و فراوان دیده میشود. در زبان فارسی امروز کاربرد آن کمتر از گذشته شده و بیشتر در متون رسمی یا ادبی به چشم میخورد.