یعنی چه
امرط در لغت به معنای شخص یا موجودی است که بدنی بیمو یا بسیار کممو دارد. این واژه همچنین برای توصیف مردی به کار میرود که ریش و ابروهای بسیار تنک و خلوتی داشته باشد. در معنای استعاری و قدیمیتر، به تیر جنگی یا پیکانی که پرهای آن کنده شده و ریخته باشد نیز امرط میگویند.
تلفظ
این کلمه به صورت فتحة اول و سکون دوم و فتحة سوم یعنی اَمْرَط (amrat) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات، در پاسخ به راهنماهایی همچون «مرد کممو»، «کچل»، «بیمو» یا «تیر بیپر و پشم»، واژه ۴ حرفی «امرط» مد نظر قرار میگیرد.
به عربی
واژه امرط ریشه اصیل عربی دارد و از مشتقات ماده «م ر ط» است که در خود زبان عربی نیز به همین معنای ریزش مو و بیمو بودن به کار میرود.
به فارسی
در زبان فارسی میتوان از واژههایی نظیر کچل، بیمو، کممو، ریختهموی و املط به عنوان برابرهای معنایی امرط استفاده کرد.
در قرآن
کلمه امرط و مشتقات مستقیم حاصل از ریشه سه حرفی آن، در آیات قرآن کریم به کار نرفتهاند.
نماد چیست
برای واژه امرط در ادبیات عامه، اسطورهشناسی یا فرهنگ نمادها، مفهوم نمادین یا استعاری ویژهای ثبت نشده و صرفاً یک صفت توصیفی فیزیکی است.
جمعبندی و توضیح کامل امرط
واژه «امرط» یک صفت با ریشه عربی است که به زبان و ادبیات فارسی راه یافته است. این کلمه به طور دقیق برای توصیف ویژگیهای فیزیکی انسان یا اشیاء به کار میرود؛ به این معنا که اگر برای انسان استفاده شود، دلالت بر مردی دارد که ریش و ابروی بسیار تنک و کمپشت دارد یا بدنش بیمو و کچل است. همچنین در تعابیر قدیمی، به تیر و پیکانی که پرهای آن ریخته باشد نیز امرط میگفتند.
این کلمه از ریشه «مرط» به معنای کندهشدن یا ریختن مو و پر مشتق شده است و مؤنث آن «مرطاء» و جمع آن «مرط» میشود. دانستن معنای این واژه بیشتر در حل جدولهای کلمات متقاطع و درک متون کهن ادب فارسی کاربرد دارد، چرا که در زبان عامیانه و روزمره امروز کمتر مورد استفاده قرار میگیرد.