یعنی چه
واژه منطرح در لغت به معنای کسی یا چیزی است که دور انداخته شده، رانده شده یا در جایی پهن شده و افتاده است. این کلمه وضعیت موجودی را توصیف میکند که مورد بیمهری یا طرد قرار گرفته و به حال خود رها شده است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت مَنطَرَح (با فتح میم، طاء و راء) است.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، در پاسخ به راهنماهایی همچون «دور افکنده شده»، «طرد شده» یا «به زمین افتاده»، کلمه ۵ حرفی «منطرح» به عنوان پاسخ صحیح کاربرد دارد.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم منطرح در زبان انگلیسی از واژگانی استفاده میشود که دلالت بر طرد شدگی یا رها شدن دارند.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی و اسم فاعل از باب انفعال (مصدر انطراح) است و در زبان مبدأ نیز به معنای شخصِ برافتاده یا طرد شده به کار میرود.
به فارسی
برابرهای دقیق فارسی برای این کلمه شامل واژههایی چون افکنده، پرتشده، راندهشده و رهاشده است که مفهوم دور انداختن و بیاعتنایی را میرسانند.
جمعبندی و توضیح کامل منطرح
واژه «منطرح» یک لغت وامگرفتهشده از زبان عربی است که در متون کهن ادبی و مکتوبات تاریخی فارسی به چشم میخورد. این کلمه از ریشه ثلاثی مجرد «طرح» و در قالب اسم فاعل از باب انفعال ساخته شده است و از نظر معنایی به هر چیز یا کس که دور افکنده شده، طرد گردیده یا بر روی زمین رها شده باشد، اشاره دارد.
اگرچه خود این واژه به صورت مستقیم در متن قرآن کریم نیامده، اما همخانواده فعل امر آن در داستان حضرت یوسف (ع) به صورت «اطرحوه» (او را بیفکنید) به کار رفته است که ریشه معنایی افتادن و طرد شدن در مسافت دور را تایید میکند. شناخت این واژه به درک بهتر اشعار کلاسیک و متون قدیمی کمک خواهد کرد.