عواهن یعنی چه؟

جمع‌بندی و توضیح کامل عواهن

واژهٔ «عواهن» از ریشه‌های فصیح و اصیل عربی (و ه ن) است که به ادبیات فارسی نیز راه یافته و بیشتر در قالب اصطلاح کنایی «سخن بر عواهن راندن» یا «القاء کلام بر عواهن» شناخته می‌شود. این عبارت زمانی به کار می‌رود که فردی بدون هیچ‌گونه تامل، تفکر و سنجش عواقب، کلماتی را بر زبان جاری کند یا به اصطلاح سخن‌پراکنی کند.

از نظر لغوی، این کلمه جمعِ «واهنه» بوده و به رگ‌های قلب یا استخوان‌های ظریف دست و پا اشاره دارد که مستعد سستی هستند. به همین دلیل ریشه آن تداعی‌کننده ضعف، لرزش و ناپایداری است که در آیات قرآن کریم نیز با همین مفهوم سستی و ضعف ساختاری (مانند سستی خانه عنکبوت) به کار رفته است.