یعنی چه
صفات خداوند به ویژگیها، کمالات و اوصافی اشاره دارد که به ذات مقتدر پروردگار نسبت داده میشوند تا حقیقت او را برای انسان توصیف کنند؛ مانند علم، قدرت و حیات. در اصطلاح کلامی، این صفات به دو دسته اصلی تقسیم میشوند: صفات ثبوتی یا جمالی (کمالاتی که خدا دارد، مثل عالم) و صفات سلبی یا جلالی (نقصهایی که خدا از آنها پاک است، مثل شریک داشتن).
تلفظ
تلفظ این عبارت ترکیبی به صورت [صِفاتِ خُداوَنْد] است که از دو واژه عربی و فارسی تشکیل شده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، عبارت «صفات خداوند» به عنوان پاسخ برای طراحان کاربرد دارد و دقیقاً دارای ۱۰ حرف است.
به انگلیسی
در متون الهیات و فلسفه دین به زبان انگلیسی، برای اشاره به اوصاف الهی از این اصطلاحات استفاده میشود.
به عربی
در متون دینی و کلام اسلامی، این اصطلاحات رایجترین تعابیر برای توصیف ویژگیهای خداوند هستند.
به فارسی
برگردان و معادلهای خالصتر فارسی برای این مفهوم شامل عباراتی چون «اوصاف پروردگار»، «نامهای نیکوی خدایی» و «کمالات یزدانی» است. واژه صفات جمع صِفَة از ریشه عربی (و ص ف) و خداوند واژهای فارسی به معنای مالک و صاحب است.
نماد چیست
در فرهنگ و کلام اسلامی، ذات و صفات خداوند به دلیل منزه بودن از هرگونه تجسم، جسمانیت و محدودیت، هیچگونه نماد تصویری، مادی، آیکونیک یا نشانهشناختی فیزیکی ندارند. تنها مظهر و جلوه یادآوری آنها، نامهای مبارک او (اسماء الحسنی) و تجلی کمالاتش در جهان آفرینش است.
جمعبندی و توضیح کامل صفات خداوند
عبارت «صفات خداوند» بیانگر مجموعه کمالات، اوصاف و ویژگیهایی است که الهیات اسلامی به ذات پروردگار نسبت میدهد تا درک بهتری از حقیقت مطلق او حاصل شود. این اوصاف به طور کلی به دو بخش صفات جمالی (ثبوتی) مانند علم، حکمت و رحمت که نشاندهنده کمال مطلق او هستند، و صفات جلالی (سلبی) که خدا را از هرگونه نقص و زوال پاک میدانند، تقسیم میشوند.
در فرهنگ قرآنی، اگرچه این ترکیبِ مضاف و مضافالیه به طور مستقیم به کار نرفته، اما حقیقت آن تحت عنوان «الأسماء الحسنی» یا نامهای نیکوی خداوند به وفور مورد تأکید قرار گرفته است. بررسی این صفات نقشی کلیدی در شناخت توحید و رابطه انسان با آفریدگار دارد.
از نظر ریشهشناسی، این عبارت ترکیبی از یک واژه جمع عربی (صفات) و یک واژه اصیل فارسی (خداوند به معنای صاحب و مالک مطلق) است که در زبان فارسی به عنوان یک اصطلاح یکپارچه کلامی و اعتقادی جا افتاده است.