یعنی چه
این عبارت در اصطلاحات عامیانه و گفتاری به معنی غلو کردن در ستایش و تمجید از کسی یا چیزی است؛ به گونهای که با تعریفهای پیدرپی، او را در میان دیگران بیهمتا و «تک» جلوه دهند.
تنز
تلفظ این ترکیب عامیانه به صورت فتحه بر روی حروف ت و ک (تَک) و سکون بر روی واو عطف، همراه با تلفظ استاندارد واژهٔ تعریف است.
در جدول
پاسخ دقیق برای طراحان جدول با شمارش حروف واو عطف برابر با ۸ حرف است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم ستایش بالا و غلوآمیز از این واژگان استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی اصطلاحات مربوط به ستایش و بزرگداشت به عنوان برگردان این مفهوم به کار میروند.
به فارسی
واژههای اصیل و رایج فارسی که این بار معنایی را دلالت میکنند شامل ستایش، تمجید و مدح بیحد هستند.
در قرآن
عین عبارت «تک و تعریف» در متن قرآن کریم وجود ندارد، اما ریشه عربی بخش دوم آن یعنی «ع ر ف» در قالب مشتقاتی چون عرفا، تعرفهم و عرفها به فراوانی استفاده شده است.
جمعبندی و توضیح کامل تک و تعریف
عبارت «تک و تعریف» یک اصطلاح ترکیبی عامیانه و گفتاری در زبان فارسی است که در فرهنگهای لغت کلاسیک نظیر دهخدا یا معین به عنوان یک مدخل مستقل ثبت نشده است. این اصطلاح از ترکیب واژه فارسی «تک» (به معنی یگانه و بیهمتا) و واژه عربی «تعریف» (به معنی بیان کردن محاسن) ساخته شده است.
کاربرد اصلی این ترکیب در محاورات روزمره برای توصیف حالتی است که در آن فردی به شدت و با غلو از شخص یا شیئی تمجید میکند تا آن را بینظیر جلوه دهد. این اصطلاح بار معنایی مثبتی در جهت ستایش دارد، هرچند گاهی میتواند نشاندهنده زیادهروی در مدح باشد.