یعنی چه
بهتان گفتن به معنای نسبت دادن سخن، رفتار یا خطایی ناپسند به دیگری دروغین است، به طوری که شخص مورد اتهام یا شنوندگان از شدت وقاحت و بیاساس بودن آن ادعا مبهوت و حیران شوند.
تلفظ
این عبارت از دو واژه «بُهتان» (با ضم ب و سکون هـ) و «گفتن» تشکیل شده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت دقیقاً «بهتان گفتن» (۹ حرف) یا واژههای هممعنی مانند تهمت زدن و افترا است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به باقتار متن و حقوقی بودن یا نبودن آن، از واژههای فوق استفاده میشود.
به عربی
این کلمات در زبان عربی و متون دینی برای رساندن مفهوم بهتان زدن به کار میروند.
به فارسی
برابرهای فارسی اصیل یا رایج این عبارت شامل تهمت زدن، افترا بستن، کذب، فِریه، ترفند و نسبتِ ناروا دادن است. حافظ میفرماید: «من این نگفتهام، آن کس که گفت بهتان گفت».
نماد چیست
در فرهنگ عامه یا اسطورهشناسی نماد حیوانی یا تصویری مستقلی برای بهتان ثبت نشده است، اما در متنهای تمثیلی معمولاً به عنوان عاملی برای حبس، تاریکی دل یا چاهی که فرد در آن سقوط میکند تصویر میشود.
جمعبندی و توضیح کامل بهتان گفتن
بهتان گفتن یا همان بهتان زدن، یکی از رذایل اخلاقی و رفتارهای ناپسند اجتماعی است که به معنای متهم کردن آگاهانه و دروغین یک فرد به انجام کار زشت یا خطایی است که هرگز مرتکب نشده است. ریشه این واژه از کلمه عربی «بُهت» میآید که به معنای حیرت و سرگردانی است؛ چرا که این نوع دروغ به قدری سنگین و بیاساس است که شنونده یا شخص متهم را از وقاحت ادعا مبهوت میکند.
این واژه در متون ادبی و دینی اهمیت بالایی دارد؛ به طوری که در قرآن کریم ۶ بار به آن اشاره شده و در جریان داستانهای تاریخی مانند «افک» به عنوان گناهی بزرگ یاد شده است. در ادبیات فارسی نیز شاعرانی چون حافظ شیرازی از این واژه برای ابراز برائت از سخنان ناصواب و شایعات استفاده کردهاند.
از دیدگاه اجتماعی و حقوقی، بهتان گفتن معادل افترا و هتک حرمت است که میتواند پیگرد قانونی داشته باشد. این عمل نه تنها ابعاد روانی سنگینی برای فرد قربانی دارد، بلکه اعتماد عمومی را در جامعه سلب کرده و روابط انسانی را به تیرگی میکشاند.