یعنی چه
فضال در لغت به معنی تلاش برای برتری یافتن، مفاخرت و رقابت با دیگران در کسب فضل و کمال یا مادیات است.
تلفظ
این واژه به صورت مصدر باب مفاعله «فِضال» به معنی برتریجویی، و با تشدید به صورت صیغه مبالغه «فَضّال» به معنی بسیار بخشنده تلفظ میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم رقابت و تلاش برای برتر بودن از واژگانی چون رقابت یا مفاخرت استفاده میشود.
به عربی
این واژه خود ریشه عربی دارد و از فعل مفاضله مشتق شده است.
به فارسی
در زبان فارسی اصیل میتوان معادلهایی مانند همچشمی، فزونخواهی، افزونطلبی و خودستایی را برای آن در نظر گرفت.
در قرآن
خود ساختارِ «فِضال» در متن قرآن به کار نرفته است؛ اما همخانوادههای آن مانند فضل، فضّلنا و تفضیلاً در آیات متعددی ذکر شدهاند.
نماد چیست
این واژه به عنوان یک مفهوم انتزاعی رفتاری شناخته میشود و در فرهنگها نماد مادی یا تصویری خاصی برای آن تعریف نشده است.
جمعبندی و توضیح کامل فضال
واژه «فِضال» ریشه در زبان عربی دارد و از نظر لغوی به معنای رقابت، همچشمی و مسابقه در کسب برتری و فزونی بر دیگران است. این کلمه در قالب مصدر باب مفاعله، منعکسکننده یک رفتار اجتماعی یا اخلاقی است که در آن افراد سعی میکنند فضل، کمال یا موقعیت خود را بالاتر از دیگران نشان دهند.
باید توجه داشت که این کلمه اگر به صورت «فَضّال» (با تشدید) تلفظ شود، معنای صیغه مبالغه به خود میگیرد و به مفهوم فردی بسیار بخشنده و صاحب فضل فراوان خواهد بود که در تاریخ اسلام نیز به عنوان نام و لقب برخی راویان کاربرد داشته است.