یعنی چه
این عبارت یک ترکیب وصفی در زبان فارسی است و به درختی اطلاق میشود که محصول و میوهی فراوانی به بار آورده باشد. در لغت به معنای گرانبار، مثمر و برومند است.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب وصفی به صورت «دِرَختِ پُر میوِه» است که در آن واژهی نخست با کسرهی اضافه به واژهی بعدی متصل میشود.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، پاسخ مستقیم این عبارت خودِ «درخت پر میوه» با ۱۰ حرف است. همچنین واژههایی نظیر برومند، مثمر و بارور نیز به عنوان پاسخهای جایگزین کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به درختی که محصول فراوان میدهد، از عبارات Fruitful tree یا Prolific fruit tree استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی این مفهوم با ترکیب «شَجَرَةٌ مُثْمِرَة» یا عبارت «شَجَرَةٌ كَثِيرَةُ الثِّمَار» بیان میگردد.
به فارسی
معادلها و واژههای جایگزین اصیل و روان فارسی برای این عبارت شامل برومند، بارور، پربار و گرانبار است. در مقابل، واژههایی مانند بیبر، سترون و خشک به عنوان متضاد آن شناخته میشوند.
نماد چیست
در ادبیات فارسی و فرهنگ عامه، درخت پر میوه نماد انسان متواضع و دانشمند است؛ چرا که هر چه بار و علمش بیشتر میشود، فروتنتر میگردد (درخت هر چه باربردارتر است، سر فرودتر میآورد). همچنین این عبارت نمادی از برکت، باروری و فراوانی نعمت به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل درخت پر میوه
عبارت «درخت پر میوه» یک ترکیب وصفی اصیل در زبان فارسی است که از دو واژهی با ریشهی پهلوی و فارسی میانه (درخت و میوه) تشکیل شده است. این اصطلاح در معنای حقیقی به درختانی اطلاق میشود که محصولی فراوان و باکیفیت به بار آوردهاند و واژههایی چون بارور، مثمر و برومند مترادفهای مستقیمی برای آن هستند.
در فرهنگ و ادبیات عرفانی و عامیانهی ایران، این عبارت فراتر از معنای ظاهری خود رفته و به عنوان یک نماد برجسته برای انسانهای عالم و در عین حال فروتن به کار میرود؛ همانگونه که در ضربالمثلها آمده، سر خم کردن شاخههای پربار کنایه از تواضع دانشمندان است. علاوه بر این، در متون کهن و دینی نیز اشارات غیرمستقیمی به مصادیق مبارک و متراکم چنین درختانی شده است.