یعنی چه
الوسنان یک واژه کلاسیک و ادبی است که به فرد خوابآلود یا چرتزننده اشاره دارد؛ کسی که سنگینی خواب بر او غلبه کرده و در حالت خماری، سستی و نیمهخوابی قرار گرفته است.
تلفظ
این کلمه با الف و لام معرفه عربی همراه است و به صورت اَلوَسْنان خوانده میشود که ریشه اصلی صفت آن وَسْنان است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، در پاسخ به راهنمای «خوابآلود» یا «چرتزننده»، کلمه ۷ حرفی الوسنان مورد استفاده قرار میگیرد.
به انگلیسی
برای بیان این حالت در زبان انگلیسی از صفتهایی که نشاندهنده خوابآلودگی و حالت چرت زدن هستند استفاده میشود.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی است و در این زبان به کسی که چرت میزند یا تازه به خواب رفته، النعسان میگویند.
به فارسی
در زبان فارسی، واژههایی مانند خوابآلود، چرتمرغو، غنوده و خوابناک به عنوان جایگزین و معادل دقیق این کلمه شناخته میشوند.
در قرآن
عین کلمه الوسنان در متن قرآن کریم به کار نرفته است؛ اما واژه «سِنَة» که از همین ریشه (و-س-ن) به معنی چرت و ابتدای خواب است، در آیه ۲۵۵ سوره بقره (آیتالکرسی) به صورت «لا تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَلا نَوْمٌ» آمده است.
جمعبندی و توضیح کامل الوسنان
واژه الوسنان یک صفت مشبهه از ریشه عربی «و-س-ن» است که به زبان شعر و ادبیات فارسی راه یافته است. این کلمه به طور دقیق به حالت خمارآلودگی، چرت زدن و لحظات اولیه غلبه خواب بر انسان اشاره دارد، جایی که فرد هنوز به طور کامل بیهوش و خفته نشده بلکه در مرز بیداری و خواب به سر میبرد.
در ادبیات فارسی، چشم وسنان یا حالت وسنان، استعاره و نمادی از خماری چشم، سستی، غفلت و بیخبری است. این واژه از نظر ساختاری هفت حرف دارد و در طراحهای جدول کلمات متقاطع به عنوان یک لغت کهن و اصیل کاربرد زیادی دارد.
اگرچه خود کلمه با الف و لام در قرآن نیامده، اما همخانواده بسیار معروف آن یعنی «سِنَة» به معنای چرت، در آیه مشهور آیتالکرسی برای توصیف ذات پروردگار (که هرگز دچار چرت و خواب نمیشود) استفاده شده است که اصالت ریشه آن را نشان میدهد.