یعنی چه
حب البلوغ در اصطلاح به همان جوشهای پوستی (غالباً چرکی یا سرسیاه) گفته میشود که در دوران نوجوانی و همزمان با شروع سن بلوغ به دلیل تغییرات هورمونی روی صورت و بدن ظاهر میشوند. در طب سنتی قدیمی، گاهی به عنوان نامی برای یک دانه دارویی (حب الهان) نیز به کار رفته است، اما کاربرد رایج و زنده آن، اشاره به جوش غرور جوانی دارد.
تلفظ
این عبارت به صورت «حَبُّ الْبُلُوغ» تلفظ میشود که ترکیبی از دو واژه عربی وارد شده به زبان فارسی است.
در جدول
در جدولهای متقاطع و شرح در متن، این کلمه معمولاً در پاسخ به راهنماهایی چون «جوش غرور جوانی» یا «نام قدیمی آکنه» میآید و پاسخ اصلی آن ۸ حرف دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این پدیده پوستی بیشتر از واژگان Acne یا Pimple استفاده میشود.
به ترکی
در ترکی استانبولی به جوشهای پوستی به طور عام Sivilce و به شکل علمی آن Akne میگویند.
به فارسی
معادلهای دقیق و رایج این واژه در زبان فارسی «جوش غرور جوانی» و در اصطلاحات پزشکی معاصر «رخجوش» یا همان «آکنه» است.
در قرآن
عین ترکیب «حب البلوغ» در متن قرآن کریم وجود ندارد؛ اما کلمات سازنده آن به صورت جداگانه آمدهاند؛ مانند کلمه «حَبّ» به معنی دانه در آیه ۹۵ سوره انعام (إِنَّ اللَّهَ فَالِقُ الْحَبِّ وَالنَّوَىٰ) و مشتقات «البلوغ» مانند «بَلَغَ» به معنی رسیدن در آیه ۵۹ سوره نور (وَإِذَا بَلَغَ الْأَطْفَالُ مِنْكُمُ الْحُلُمَ).
جمعبندی و توضیح کامل حب البلوغ
عبارت «حب البلوغ» یک اصطلاح ترکیبی عربی-فارسی است که از دو واژه «حَبّ» (به معنی دانه یا جوش) و «البلوغ» (به معنی رسیدن به سن رشد جسمی) تشکیل شده است. این عبارت در پزشکی سنتی و فرهنگ عامیانه برای توصیف جوشهای پوستی دوران نوجوانی به کار میرود که امروزه در زبان تخصصی پزشکی به آن آکنه میگویند.
این واژه در ادبیات و باورهای عامیانه، نمادی از آغاز دوره نوجوانی، تغییرات ناگهانی ظاهر و بحرانهای بلوغ به شمار میرود. اگرچه ریشه کلمات آن در قرآن کریم برای مفاهیم دیگری چون دانههای گیاهی و رسیدن به سن رشد به کار رفته، اما ترکیب تفکیکناپذیر آن صرفاً کاربرد طبی و اجتماعی در زبان فارسی دارد.