یعنی چه
واژه «ارتابوا» یک فعل ماضی (گذشته) در زبان عربی به معنای «شک کردند» یا «دچار تردید و بدگمانی شدند» است. این کلمه زمانی به کار میرود که گروهی از افراد در موضوعی به یقین نرسیده و در حالت بیاعتمادی و نفاق روحی قرار گرفته باشند.
تلفظ
تلفظ صحیح این کلمه به صورت «اِرْتابُوا» (Er-Tā-Bū) است که در آن حرف «ر» ساکن، «ت» دارای فتحه و الفِ بعد از «ب» به صورت کشیده خوانده میشود و الف پایانی آن خوانده نمیشود (الف فارقه).
در جدول
در جدولهای متقاطع و شرح در متن، این کلمه به عنوان یک پاسخ ۷ حرفی با راهنمای «شک کردند در عربی» یا «آیه قرآن به معنی دچار تردید شدند» شناخته میشود.
به عربی
این کلمه خود ساختار و ریشه عربی دارد و از فعلهای باب افتعال است که به عنوان مترادف واژه «شَکّوا» در زبان عربی فصیح به کار میرود.
به فارسی
معادل دقیق فارسی این فعل عربی، «شک کردند»، «تردید ورزیدند» یا «بدگمان شدند» است. در متون کهن فارسی به صورت فعل ترکیبی با این کلمات ترجمه شده است.
در قرآن
این واژه در قرآن کریم برای توصیف حالت روحی منافقان و افراد سستإیمان به کار رفته است؛ مانند آیه ۵۰ سوره نور: «أَفِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ أَمِ ارْتَابُوا...» به این معنی که «آیا در دلهایشان بیماری است یا دچار شک و تردید شدهاند؟»
نماد چیست
واژه «ارتابوا» یک فعل تخصصی برای بیان حالت شک و گمان است و در فرهنگ، هنر یا ادبیات نماد مادی، نشانه یا مظهر شیء خاصی به شمار نمیرود.
جمعبندی و توضیح کامل ارتابوا
واژه «ارتابوا» یک فعل ماضی از ریشه ثلاثی مجرد «ر ی ب» (ریب) است که در باب افتعال صرف شده و به معنای «شک کردند»، «تردید ورزیدند» و «بدگمان شدند» است. این کلمه اصالت فارسی ندارد بلکه یک لفظ وامگرفته از زبان عربی و فرهنگ اسلامی است که به واسطه متون دینی و قرآن کریم وارد ادبیات و دانشنامههای فارسی شده است.
در کاربردهای قرآنی، این کلمه معمولاً بار معنایی منفی دارد و برای توصیف کسانی به کار میرود که در ایمان خود استوار نبوده و دچار تزلزل، نفاق و بدگمانی نسبت به حقیقت شدهاند. متضاد این کلمه در مفاهیم دینی واژههایی مانند «آمنوا» (ایمان آوردند) و «ایقنوا» (یقین یافتند) است.
این کلمه از نظر ساختاری ۷ حرف دارد و در بازیهای کلامی و جدولهای کلمات متقاطع، به عنوان پاسخی برای راهنماهای مرتبط با «شک و تردید در ادبیات قرآنی» یا معادل عربی «شک کردند» مورد استفاده طراحان قرار میگیرد.