یعنی چه
در لغت به معنی پرورشیافته به دست پرنده است. در ادبیات فارسی و شاهنامه فردوسی، این ترکیب کنایهای زیبا از شخصیت اساطیری «زال زر» (پدر رستم) است که در کودکی در البرزکوه رها شد و سیمرغ او را بزرگ کرد.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب به صورت واژهبستِ «مُرغِ پَرْوَرْدَه» (morgh-e parvarda) است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این راهنما بسته به تعداد حروف، خود واژه «مرغ پرورده» یا «زال زر» است.
به انگلیسی
به صورت توصیفی عبارات بالا به کار میروند.
به عربی
در زبان عربی برای اشاره به این مفهوم از ترکیب ربیب الطیر استفاده میشود.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی این مفهوم به صورت توصیفی بیان میشود.
نماد چیست
این اصطلاح نماد حمایت ماوراءالطبیعی و الهی از انسانهای بییاور، مظهر مربیگری سیمرغ و پیوند میان جهان انسانها با موجودات افسانهای است.
جمعبندی و توضیح کامل مرغ پرورده
ترکیب «مرغ پرورده» از تعابیر نغز و کنایی در شاهکار حکیم ابوالقاسم فردوسی است. این واژه اصیل پارسی از دو بخش «مرغ» (با ریشه پهلوی مِرِگا) و «پرورده» (با ریشه پهلوی پرورتگ به معنی پرورشیافته) تشکیل شده است و داستانی عمیق از اساطیر ملی ایران را در خود جای داده است.
بر اساس روایت شاهنامه، هنگامی که سام فرزندش زال را به خاطر سپیدموی بودن در البرزکوه رها کرد، سیمرغ او را به لانه برد و با مهربانی تیمار کرد و بزرگ گردانید. فردوسی در بخشهای مختلف شاهنامه از زبان زال یا دیگران، از تعبیر «مرغ پرورده» برای یادآوری این سرگذشت شگفتانگیز استفاده کرده است که نمونه بارز آن بیت «تو این بندهٔ مرغ پرورده را / به خواری و زاری برآورده را...» است.