یعنی چه
انجانه به معنای تشت، ظرف فلزی یا سفالی بزرگ، تغار، پیاله بزرگ و لگنی است که در آن لباس میشویند. همچنین در گویش بوشهری به ظرف فلزی مستطیل یا گرد بنایی (استانبولی) نیز اَنجانه میگویند.
تلفظ
این واژه در زبان فارسی به صورت اَنجانه تلفظ میشود که ریشه در واژه عربی اِجّانَة یا اِنجّانَة دارد.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنمای «تشت بزرگ»، «تغار» یا «ظرف بنایی بوشهری»، واژه ۶ حرفی «انجانه» به کار میرود.
به انگلیسی
برای برگردان این واژه به زبان انگلیسی، بسته به کاربرد دقیق آن از واژگان Tub یا Basin استفاده میشود.
به فارسی
معادلها و واژههای هممعنی فارسی این کلمه عبارتند از: تشت، تغار، طاس، پنگان، مرکن و استانبولی.
نماد چیست
در ستارهشناسی کهن و دوره اسلامی، «إجّانه» یا انجانه به عنوان نام و نماد یکی از صورتهای فلکی جنوبی یعنی صورت فلکی «پیاله» (باطیه یا Crater) شناخته میشده است.
جمعبندی و توضیح کامل انجانه
واژه «انجانه» یک وامواژهٔ بسیار کهن و معرّب (عربیشده) است که ریشهٔ نهایی آن به زبانهای آرامی یا بینالنهرین باستان برمیگردد. این کلمه از واژه «إجّانة» یا «ایجّانة» عربی گرفته شده و با افزودن نون به شکل انجانه درآمده است و در برخی گویشهای بومی ایران مانند بوشهری همچنان به صورت زنده کاربرد دارد.
این واژه به طور کلی به ظروف بزرگ عمقدار مانند تشت، تغار، لگن لباسشویی و ظرف بنایی (استانبولی) دلالت دارد. همچنین در تاریخ علم و نجوم اسلامی، این کلمه جایگاه ویژهای داشته و به عنوان نام صورت فلکی پیاله در آسمان جنوبی به کار میرفته است.
باید توجه داشت که این کلمه از نظر املایی و معنایی با واژه «انجامه» که به بخش پایانی کتابهای خطی و نسخههای قدیمی اشاره دارد، کاملاً متفاوت است و نباید با آن اشتباه گرفته شود.