یعنی چه
«گلهها» صورت جمع واژهٔ «گله» (با لام مشدد) در زبان فارسی است که به مجموعهای از حیوانات چرنده اهلی یا وحشی (مانند گوسفند، گاو، اسب، آهو) اطلاق میشود که با هم حرکت میکنند و میچرند. واژه گله در فارسی معنای شکایت و گلایه را نیز میدهد، اما در حالت جمع (گلهها) صرفاً به همان معنای رمهها و دستهجات حیوانات به کار میرود. این واژه کاملاً کلاسیک و اصیل است.
تلفظ
تلفظ این واژه با فتح گاف و تشدید لام مکسور به صورت [گَلّهها] یا در واجنویسی به صورت /gallehā/ است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی مانند رمه، احشام، قطیع، پاژنگ و فسیله به عنوان هممعنی یا مترادف این واژه کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به نوع حیوانات از واژگان متفاوتی استفاده میشود؛ Herds عموماً برای پستانداران بزرگ و Flocks برای پرندگان و گوسفندان به کار میرود.
به عربی
در زبان عربی کلمه قُطْعان جمع قَطیع به معنای گلههای چهارپایان است و برای پرندگان از أَسْراب استفاده میشود.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی واژه Sürü به معنی گله است که صورت جمع آن به صورت Sürüler بیان میشود.
نماد چیست
گله در ادبیات و نشانهشناسی اسطورهای دارای دو وجه است؛ در وجه مثبت نماد برکت، روزی، زندگی مسالمتآمیز، جامعهپذیری و اتحاد است. در وجه منفی و نقد اجتماعی، نماد «رفتار تودهای» (Herd Behavior)، تقلید کورکورانه، سلب اراده فردی و حرکت بیفکر دنبالهرو محسوب میشود.
جمعبندی و توضیح کامل گله ها
واژه «گلهها» از ریشههای کهن زبانهای ایرانی باستان (پهلوی: garrag یا galag) نشأت گرفته و صورتی اصیل و جامد در زبان فارسی است. این کلمه به طور دقیق بر تجمعات حیوانات چرنده دلالت دارد و نباید آن را با واژه گلایه و شکایت در حالت جمع اشتباه گرفت.
در فرهنگ و ادبیات اقوامی که پایه زندگی آنها بر دامداری استوار بوده، گلهها همواره تجسم عینی ثروت، رزق فراوان و پویایی طبیعت بودهاند. در متون کهن و مذهبی نیز به زیباییِ حرکت رمندگان در بامدادان و شامگاهان اشاره شده است که نشان از اهمیت حیاتی این مفهوم در مهد تمدن دارد.
امروزه این واژه علاوه بر کاربرد سنتی خود در زیستشناسی و دامپروری، به قلمرو روانشناسی و جامعهشناسی نیز راه یافته است تا پدیده رفتار گلهای و تقلید تودهای انسانها را بدون تحلیل فردی به تصویر بکشد.