یعنی چه
مناقعه در لغت به معنی ستیزه کردن و مجادله در امر خرید و فروش، به درازا کشاندن یک کار برای معطل و تشنه نگه داشتن طرف مقابل، و همچنین در آب فرو بردن یا خیساندن چیزی آمده است.
تلفظ
این واژه به صورت مُناقَعِه (Monāqe’eh) تلفظ میشود و مصدری از باب مفاعله در زبان عربی است.
در جدول
پاسخ مد نظر برای طراحان جدول با ویژگی ۶ حرفی، خود واژه «مناقعه» است که با مفاهیمی چون ستیزهگری در معامله شناخته میشود.
به انگلیسی
بسته به سیاق متن و معنای مورد نظر، این واژگان معادلهای مناسبی برای انتقال مفهوم مناقعه هستند.
به عربی
این واژهها در زبان عربی مفاهیم همراستا با ابعاد مختلف معنایی مناقعه را پوشش میدهند.
به فارسی
معادلهای فارسی دقیق این واژه شامل ستیزهگری در داد و ستد، مجادله، به درازا کشاندن امور و خیساندن هستند.
در قرآن
خود واژه «مناقعه» در قرآن کریم به کار نرفته است؛ با این حال، ریشه آن در آیه ۴ سوره عادیات به صورت «نَقْعاً» (به معنی غبار) دیده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل مناقعه
واژه مناقعه یک مصدر عربی از ریشه «ن-ق-ع» است که در زبان و ادبیات فارسی کاربرد بسیار محدودی دارد. این کلمه به دلیل شباهت ظاهری و آوایی، غالباً توسط کاربران با واژههای آشناتر و پرکاربردتری مانند «مناقشه» (به معنی بحث و جدل) یا «مناقصه» (به معنی رقابت برای خرید با کمترین قیمت) اشتباه گرفته میشود.
از نظر معنایی، مناقعه ابعاد متعددی دارد؛ در وجه اول به معنای ستیزه کردن و چانهزدنهای طولانی و همراه با لجاجت در خرید و فروش است. در وجه دوم، به تعویق انداختن و به درازا کشاندن یک امر به قصد معطل یا تشنه نگه داشتن طرف مقابل را افاده میکند. همچنین در متون کهن لغوی، معنای فیزیکی خیساندن یا در آب فرو بردن چیزی نیز برای ریشه آن ذکر شده است.