یعنی چه
شمعون نامی با ریشه عبری است که از واژه «شَمَع» به معنای «شنیدن» گرفته شده و در فرهنگ لغتهای مذهبی به معنای «خدا شنید» یا «کسی که به سخنان خدا گوش فرامیدهد» ترجمه میشود. این واژه در تاریخ ادیان، اشاره به یکی از حواریون و شاگردان خاص حضرت عیسی (ع) دارد که در متون مسیحی و اسلامی جایگاه برجستهای دارد.
تلفظ
این ترکیب به صورت شَمعون (با فتح شین و سکون میم) و حَواری (با فتح حاء و واو) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این پرسش دقیقاً «شمعون حواری» است که از ۱۰ حرف تشکیل شده است.
به انگلیسی
معادل انگلیسی نام شمعون، Simon است که در فرهنگ غربی و مسیحیت کاربرد بسیار فراوانی دارد.
به عربی
در زبان عربی و متون اسلامی دقیقا از واژه «شمعون» یا لقب «شمعون الصفا» برای اشاره به این شخصیت استفاده میشود.
در قرآن
نام «شمعون حواری» به صورت صریح و مستقیم در متن قرآن کریم ذکر نشده است؛ اما در منابع اسلامی، کتابهای تاریخ انبیاء و متون تفسیری، از او به عنوان وصی حضرت عیسی (ع)، برترینِ حواریون و بزرگِ شاگردان ایشان یاد شده است. لازم به ذکر است که نباید او را با شمعون فرزند یعقوب (ع) در داستان حضرت یوسف (ع) اشتباه گرفت.
جمعبندی و توضیح کامل شمعون حواری
شمعون حواری یکی از چهرههای برجسته و تاثیرگذار در تاریخ مذهب و تاریخ انبیاء است که ریشه در فرهنگ عبری دارد و به معنای «خدا شنید» میباشد. او از جمله دوازده شاگرد برگزیده حضرت عیسی (ع) بود که به دلیل ایمان راسخ و وفاداریاش به مسیح، در متون اسلامی به عنوان وصی بر حق و بزرگِ حواریون شناخته میشود و گاه در منابع تاریخی با پطرس قرابت یا تطبیق دارد.
در سنتهای مذهبی مسیحیت، شمعونِ حواری (که گاه به او شمعون قانوی یا غیور نیز میگویند) با نماد اره شناخته میشود که نشاندهنده روایت شهادت سخت او در راه تبلیغ دین است. در ادبیات کلاسیک فارسی نیز گاه نام او به استعاره و با توجه به روایتهای خاص تاریخی به کار رفته است. شناخت دقیق این واژه به حل جدولهای کلمات متقاطع و درک بهتر متون کهن مذهبی کمک شایانی میکند.