یعنی چه
الاوغاد (جمعِ مکسر واژه عربی وَغْد به همراه حرف تعریف ال) در لغت به معنای انسانهای پست، فرومایه، ابله و ناکس است که برای تحقیر یا توصیف افراد رذل و بی ارزش به کار میرود.
تلفظ
این واژه با فتحه همزه و سکون لام و واو، و فتحه غین خوانده میشود: اَلْاَوْغادْ.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این کلمه با توجه به تعداد حروف (۷ حرف) خود واژه «الاوغاد» یا مترادفهای پنجحرفی آن مانند اراذل و اوباش است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژههای Scoundrels و Rascals دقیقترین معادل برای رساندن مفهوم فرومایگان و افراد پست هستند.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این کلمه شامل اراذل، اوباش، فرومایگان، ناکسان، سفهاء و کمخردان است که در تضاد با واژههایی چون اشراف، بزرگان و نجیبان قرار میگیرد.
در قرآن
کلمه «الاوغاد» یا ریشه آن در متن قرآن مجید ذکر نشده و یک اصطلاح لغوی و ادبی در زبان عربی است.
نماد چیست
الاوغاد فاقد هرگونه نماد فرهنگی، اسطورهای یا تصویری خاص است و تنها به عنوان یک صفت زبانی برای نکوهش و تحقیر افراد پست و بیارزش استفاده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل الاوغاد
واژه «الاوغاد» ریشه در زبان عربی دارد و جمع مکسر کلمه «وَغْد» است که همراه با حرف تعریف «ال» آمده است. این کلمه در ادبیات فارسی و عربی همواره برای اشاره به انسانهای پست، فرومایه، ناکس، اوباش و کمخرد به کار رفته است و جنبه تحقیری دارد.
نکته جالب تاریخی در لغتنامه دهخدا نشان میدهد که مفرد این کلمه (وغد) در گذشته کاربردهای متفاوتی مثل کودک، خدمتگزار قوم و حتی بادنجان داشته است، اما شکل جمع آن یعنی اوغاد یا الاوغاد همواره معنای اراذل و فرومایگان را حفظ کرده است. این کلمه در قرآن کریم نیامده و در جدولهای کلمات متقاطع یک پاسخ ۷ حرفی به شمار میرود.