یعنی چه
واژه «سحک» یک مصدر عربی و بسیار کمکاربرد است که به معنای فرسودن، له کردن و پودر کردن اجسام به کار میرود. این کلمه در واقع شکل دیگری از واژه معروفتر «سحق» است و به عمل ریزریز کردن یا ساییدن شدید دلالت دارد.
تلفظ
این کلمه به صورت سَحْک (فتح سین، سکون حاء و کاف) تلفظ میشود.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول با مفهوم سودن یا کوبیدن، کلمه ۳ حرفی «سحک» یا همتای آن «سحق» مد نظر است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم فرسایش، کوبش و پودر کردن از این واژگان استفاده میشود.
به عربی
این واژه ریشه اصیل عربی دارد و با کلماتی چون السحق همارز است که در متون کهن به کار میرود.
به فارسی
معادلهای دقیق و روان این واژه در زبان فارسی شامل فرسودن، پودر کردن، ساییدن و ریزهریزه کردن است.
نماد چیست
کلمه سحک یک لغت محض دانشنامهای و لغوی است و در ادبیات، عرفان یا فرهنگ عامه به عنوان نماد یا استعاره خاصی شناخته نمیشود.
جمعبندی و توضیح کامل سحک
واژه «سحک» یک مصدر کهن و کمکاربرد عربی از ریشه (س-ح-ک) است که در متون لغوی به معنای سودن، مالیدن، کوبیدن و متلاشی کردن چیزی تا حد پودر شدن تعبیر میشود. این کلمه در واقع همارز و بدلی از واژه مشهورتر «سحق» است.
اگرچه خود کلمه «سحک» با حرف کاف در قرآن کریم ذکر نشده، اما شکل قافدار آن یعنی «سحق» در سورههایی مانند ملک به معنی دوری شدید از رحمت و نابودی به کار رفته است. در زبان فارسی، این کلمه بیشتر در حل جدولهای متقاطع یا بررسی ریشههای واژگان کهن کاربرد دارد.
به طور کلی، سحک دلالت بر فرآیند فیزیکی خرد کردن و فرسودن جامه یا اجسام دارد و متضادهای مفهومی آن را میتوان کلماتی نظیر ترمیم، ساختن یا آباد کردن دانست.