یعنی چه
نوشابه الکلی به مایعات نوشیدنی اطلاق میشود که حاوی درصد مشخصی اتانول (الکل) هستند. این مواد به دلیل ویژگیهای شیمیایی، بر سیستم عصبی تأثیر گذاشته و حالت مستی، سستی یا تغییر در هشیاری ایجاد میکنند.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب واژگانی به صورت «نوشابهٔ الکلی» (nushābe-ye alkoli) است که از یک واژه فارسی و یک واژه با ریشه عربی تشکیل شده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، با توجه به تعداد حروف درخواستی، واژههایی نظیر خمر، شراب، می، صهبا یا خود عبارت ۱۱ حرفی «نوشابه الکلی» به کار میروند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این دسته از نوشیدنیها عموماً از اصطلاحات Alcoholic beverage یا Liquor استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی و متون فقهی، معادلهایی چون مشروب کحولی، الخمر و المسکرات برای این مفهوم وجود دارد.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی، عبارت Alkollü içki به عنوان معادل دقیق نوشابه الکلی شناخته میشود.
نماد چیست
این واژه در ادبیات عرفانی نماد عشق مفرط، معرفت عمیق و سکر روحانی است؛ اما در فرهنگ عمومی، جوامع سنتی و ادیان ابراهیمی، نمادی از غفلت، زوال عقل، وسوسههای شیطانی و ناپاکی به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل نوشابه الکلی
نوشابه الکلی یا همان مشروب الکلی، ترکیبی واژگانی است که به مایعات واجد درصد مشخصی از اتانول اشاره دارد. این اصطلاح از نظر ریشهشناسی از دو بخش تشکیل شده است؛ «نوشابه» که کاملاً فارسی و دگرگونشدهٔ واژه قدیمی «لوشابه» است، و «الکل» که ریشهای عربی از کلمه «الکحل» دارد و از طریق کیمیاگران مسلمان به اروپا راه یافته و سپس بازتولید شده است. در متون قرآنی هرچند خود این ترکیب نیامده، اما مصادیق دقیق آن تحت عناوین «خمر» و «سکر» بررسی و به صورت تدریجی تحریم شدهاند.
این مفهوم بسته به بستر کاربرد، بازتابهای متفاوتی در فرهنگها دارد. در حالی که ادبیات کلاسیک و عرفانی فارسی از واژگانی چون می و شراب به عنوان استعارههایی برای مستی حقیقت و معرفت الهی استفاده میکند، در فرهنگ عمومی و ادیان ابراهیمی به دلیل آثار مخرب بر هوشیاری، زوال عقل و ایجاد غفلت، نمادی ناپاک تلقی شده و مصرف آن با محدودیتها و احکام جدی همراه است.