یعنی چه
واژهٔ «ارضعت» فعل ماضی، سوم شخص مفرد مؤنث (غائب) از باب افعال و ریشه «ر ض ع» است که به معنای شیر دادن دایه یا مادر به نوزاد و تغذیه او با شیر است.
تلفظ
این کلمه در زبان عربی به صورت «أَرْضَعَتْ» با سکون حرف ضاد و تاء پایانی تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، به عنوان پاسخ ۵ حرفی برای راهنمای «شیر داد (به عربی)» یا واژگان قرآنی استفاده میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای معادلسازی این فعل ماضی مؤنث، از ساختار گذشته افعال مرتبط با شیردهی استفاده میشود.
به عربی
این واژه خود اصالتاً عربی است و ساختار صیغه چهارم (مفرد مؤنث غائب) را در صَرف افعال دارد.
به فارسی
برگردان دقیق این فعل به زبان فارسی «آن زن شیر داد» یا «شیر خوراند» است که در متون کهن به صورت دایگی کردن نیز معنا شده است.
در قرآن
این واژه به طور مشخص در آیه ۲ سوره مبارکه حج آمده است: «يَوْمَ تَرَوْنَهَا تَذْهَلُ كُلُّ مُرْضِعَةٍ عَمَّا أَرْضَعَتْ»؛ یعنی روزی که هر زن شیردهی، فرزندی را که شیر داده است از شدت ترس و هول قیامت فراموش میکند.
نماد چیست
در فرهنگ اسلامی و ادبیات، این واژه نماد بالاترین حد جانبخشی، محبت بیشایبه و پرورش است. همچنین در بافت آیه سوره حج، گسستن این پیوند نماد اوج اضطراب و دگرگونی هولناک آخرالزمان تلقی میشود.
جمعبندی و توضیح کامل ارضعت
واژهٔ «ارضعت» یک فعل ماضی مأخوذ از زبان عربی و ریشه «ر ض ع» است که به معنای «آن زن شیر داد» میباشد. این کلمه به دلیل ورود به ساختار فقه اسلامی و متن قرآن کریم، در زبان فارسی به ویژه در متون دینی و حقوقی کاملاً شناخته شده است و مفهوم رضاع یا همان محرمیت از طریق شیردهی را در خود دارد.
از نظر ساختاری، این کلمه دقیقاً ۵ حرف دارد و در جدولهای کلمات متقاطع به عنوان معادل عربی برای اصطلاح شیر دادن به کار میرود. این واژه مشتقاتی همچون مرضع، مرضعه و رضیع دارد که همگی به فرآیند تغذیه نوزاد اشاره دارند.
در حوزه مفاهیم فرهنگی، ارضعت فراتر از یک فعل ساده، نماد فداکاری مادری و پیوند عمیق عاطفی میان مادر و فرزند است؛ پیوندی که بر اساس تصویرسازی قرآن، تنها هول و تکانهای روز قیامت میتواند رشتههای محکم آن را از هم بگسلد.