یعنی چه
این عبارت یک ترکیب فعلی عربی (حرف جزم لَم + فعل مضارع مجزوم تُؤْمِنُوا) است که برای نفى گذشته یا نفیِ استمراری تا زمان حال به کار میرود و به عدم وجود باور و تصدیق قلبی در مخاطبان اشاره دارد.
تلفظ
در زبان عربی و قرائت قرآن، این کلمه با سکون روی م things، ضمه روی ت، همزه مکسور پیش از میم ساکن و ضمه روی نون به همراه واو مدی خوانده میشود.
در جدول
این عبارت قرآنی دقیقاً از ۸ حرف تشکیل شده است و در جداول کلمات متقاطع به عنوان راهنمای آیه ۱۴ سوره حجرات یا معادل «ایمان نیاوردهاید» کاربرد دارد.
به انگلیسی
در ترجمههای انگلیسی قرآن کریم، این عبارت برای رساندن مفهوم عدم ایمان مخاطبان در گذشته و حال استفاده شده است.
به عربی
در تفاسیر عربی، این عبارت را به معنای عدم تصدیق با قلب (لَمْ تُصَدِّقُوا بِقُلُوبِکُم) معنا کردهاند و متضاد آن فعل «آمَنْتُم» است.
به فارسی
این ترکیب فعلی در ترجمه کلامالله مجید به زبان فارسی، همواره به صورت فعل نفی ماضی نقلی یا ماضی ساده یعنی «ایمان نیاوردهاید» یا «ایمان نیاوردید» برگردانده میشود.
در قرآن
خداوند در آیه ۱۴ سوره حجرات میفرماید: «قَالَتِ الْأَعْرَابُ آمَنَّا قُلْ لَمْ تُؤْمِنُوا وَلَٰكِنْ قُولُوا أَسْلَمْنَا»؛ بادیهنشینان گفتند ایمان آوردهایم، بگو شما ایمان نیاوردهاید بلکه بگویید تسلیم شدهایم. این آیه مرز میان اسلام ظاهری و ایمان واقعی قلبی را مشخص میکند.
جمعبندی و توضیح کامل لم تومنوا
عبارت قرآنی «لم تومنوا» یک ساختار فعلی در زبان عربی از ریشه «أ م ن» است که در فارسی به معنای «ایمان نیاوردهاید» ترجمه میشود. این عبارت به عنوان یک کلمه مستقل در زبان فارسی کاربرد عام ندارد، بلکه صرفاً در بافت متون دینی، قرآنی و تفسیری به کار میرود.
شهرت اصلی این عبارت به آیه ۱۴ سوره مبارکه حجرات بازمیگردد؛ جایی که خداوند لحن خطاب خود را متوجه اعراب بادیهنشین میکند که ادعای ایمان داشتند. این تعبیر نشاندهنده یک نکته عمیق معرفتی است که میان تسلیم ظاهری (اسلام برای حفظ جان و مال) و باور عمیق درونی (ایمان) تفاوت ساختاری وجود دارد.
از نظر صرفی، حذف نون از آخر فعل مضارع (تؤمنون) به دلیل ورود حرف جزم «لم» صورت گرفته است. کلمات همخانواده فراوانی از این ریشه در زبان فارسی امروز مانند مؤمن، ایمان، امنیت و امانت به طور گسترده استفاده میشوند.