یعنی چه
مشقت و سختی به وضعیتی اطلاق میشود که در آن فرد با موانع شدید، رنج، تعب و دشواریهای فراوان روبرو میشود. این واژه برای توصیف شرایطی به کار میرود که تحمل آن نیازمند توان و مایه گذاشتنِ بیش از حد معمول است و گویی توان انسان را به نهایت حد خود میرساند.
تلفظ
واژهٔ مشقت به صورت مَشَقْقَت (mašaqqat) همراه با تشدید روی حرف «ق» و واژهٔ سختی به صورت سَخْتی (saxti) تلفظ میشود.
در جدول
پاسخ دقیق و مستقیم برای این عبارت در جدول، خودِ واژهٔ «مشقت و سختی» با ۹ حرف است. با این حال، کلماتی مانند رنج، مرارت و تعب نیز به عنوان جایگزین کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به بافت متن، از واژههای Hardship برای سختیهای زندگی، Difficulty برای دشواری کارها و Toil برای کار طاقتفرسا استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی واژههای متعددی برای این مفهوم وجود دارد. مَشَقَّة از ریشه شقّ، عَنَاء به معنی رنج و كَبَد به معنای دشواری و رنج تکوینی انسان در زندگی است.
به فارسی
معادلهای اصیل و رایج این عبارت در زبان فارسی شامل کلماتی چون رنج، دشواری، زحمت، بدبختی، تنگی و محنت است که همگی بار معنایی تحمل بار سنگین زندگی یا کار را دوش میکشند.
جمعبندی و توضیح کامل مشقت و سختی
عبارت «مشقت و سختی» ترکیبی عطفآمیز از دو واژه هممعنی است که برای تاکید بیشتر بر عمق رنج و دشواری یک موقعیت به کار میرود. واژه مشقت ریشه در زبان عربی (از ثلاثی مجرد شقق به معنی شکافتن) دارد و وجه تسمیه آن به کارهای طاقتفرسایی برمیگردد که گویی پوست یا توان انسان را میشکافد و او را به مرز نهایی فرسایش میرساند.
این مفهوم انتزاعی در فرهنگ لغت و ادبیات فارسی با واژگانی چون تعب، مرارت، محنت و صعوبت همنشین است. در متون کهن و دینی نیز بر این ویژگی زندگی مادی تاکید شده است؛ به طوری که در قرآن کریم تصریح شده که انسان ذاتاً در «کَبَد» (رنج و مشقت) آفریده شده و دستیابی به اهداف بزرگ بدون تحمل این سختیها ممکن نیست.