یعنی چه
قایش قورشاق (در املای دقیقتر ترکی: قییش قورشاق) از نظر لغوی ترکیبی از دو واژه ترکی به معنای تسمه، بند چرمی و شال کمر است. از نظر جغرافیایی و تاریخی، نام روستایی از توابع بخش بستانآباد در استان آذربایجان شرقی است. این روستا به عنوان زادگاه مادری محمدحسین شهریار، شاعر پرآوازه ایران، شهرت دارد و در منظومه معروف «حیدربابایه سلام» از آن یاد شده است.
تلفظ
تلفظ این عبارت در زبان فارسی به صورت «قایِش قُورشاق» و در گویش ترکی آذربایجانی به صورت «قِییش قُورشاق» است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در پاسخ به سؤالاتی نظیر «روستای مادری استاد شهریار» یا «دهی در دامنه کوه حیدربابا»، عبارت «قایش قورشاق» با ۱۰ حرف یا شکل دیگر آن «قییش قورشاق» با ۱۱ حرف قرار میگیرد.
به انگلیسی
به دلیل اینکه این عبارت یک اسم خاص برای موقعیت جغرافیایی (روستا) است، در زبان انگلیسی به صورت فنوتیپیک نگارش میشود. همچنین برگردان عربی آن در برخی مراجع قدیمی به صورت «كيش غورشك» ثبت شده است.
به فارسی
معادل فارسی تکتک اجزای این نام ترکی عبارت است از: «قایش» به معنای تسمه یا بند چرمی و «قورشاق» به معنای شال کمر یا کمربند پارچهای پهن. در زبان فارسی برای کل این عبارت ترکیب معادل واحدی وجود ندارد، زیرا یک اسم خاص مکان است.
نماد چیست
این روستا در ادبیات معاصر فارسی و ترکی آذربایجانی، نماد مهد خاطرات شیرین، دوران کودکی، اصالت روستایی و نوستالژی است. استاد شهریار در اشعار خود از این مکان به عنوان گهواره خاطرات خوش یاد کرده که الهامبخش خلق شاهکار ادبی «حیدربابایه سلام» بوده است.
جمعبندی و توضیح کامل قایش قورشاق
عبارت «قایش قورشاق» بیش از آنکه یک لغت عام در زبان فارسی باشد، یک اسم خاص جغرافیایی و فرهنگی است. این واژه نام روستایی در دهستان عباسی از توابع بستانآباد تبریز است که در دامنه کوه معروف حیدربابا قرار دارد. ریشه این واژه کاملاً ترکی آذربایجانی است و از ادغام دو کلمه «قایش» (تسمه و بند) و «قورشاق» (شال کمر) تشکیل شده است.
اهمیت و شهرت اصلی قایش قورشاق در ادبیات ایران به پیوند آن با زندگی استاد محمدحسین شهریار بازمیگردد. این روستا زادگاه مادری این شاعر بزرگ بوده و به عنوان نمادی از اصالت، پاکی زندگی روستایی و خاطرات خوش کودکی در منظومه ماندگار «حیدربابایه سلام» جاودانه شده است.