یعنی چه
خوشبرخورد به فردی گفته میشود که در معاشرت با دیگران گشادهرو، پرانرژی و بااحترام است. این ویژگی سبب میشود دیگران در کنار او احساس راحتی و آرامش کنند.
تلفظ
این واژه از دو بخش «خوش» (خُش) و «برخورد» (بَرخُرد) تشکیل شده است که به صورت سرهم یا جدا تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ اصلی برای این مفهوم خودِ واژه «خوش برخورد» با ۹ حرف است. گزینههای جایگزین دیگر مانند خوشرو، خونگرم یا بشوش نیز بسته به تعداد حروف کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژگان متعددی برای توصیف این ویژگی اخلاقی وجود دارد که رایجترین آنها Affable و Friendly است.
به عربی
در زبان عربی از واژه بشوش برای اشاره به گشادهرویی و از دمث یا حسن المعاملة برای بیان خوشرفتاری استفاده میشود.
نماد چیست
در روانشناسی رنگها و فرهنگ عامه، ویژگی خوشبرخوردی با نشانههای بصری مانند لبخند صمیمی، دست دادن گرم و فشردن دستها، و همچنین رنگهای زنده و ارتباطی مثل نارنجی و زرد که حس دوستی را منتقل میکنند، نمادگذاری میشود.
جمعبندی و توضیح کامل خوش برخورد
واژه خوشبرخورد یک صفت مرکب فاعلی مرخم در زبان پارسی است که از ترکیب «خوش» و «برخورد» ساخته شده است. این اصطلاح اشاره به ویژگی اخلاقی ممتازی دارد که در آن فرد با گشادهرویی، ادب و صمیمیت با دیگران ارتباط برقرار میکند. مترادفهایی چون خوشاخلاق، خونگرم و مبادیآداب به خوبی ابعاد مختلف این واژه را روشن میسازند، در حالی که واژههایی مانند بدعنق و ترشرو در نقطه مقابل آن قرار دارند.
اگرچه این واژه به صورت مستقیم در متون کهن مذهبی مانند قرآن نیامده، اما مفاهیم معادل آن مانند «بشوش» یا توصیفاتی که بر نرمخویی و دوری از غلظت قلب تأکید دارند، اهمیت این منش رفتاری را در روابط انسانی نشان میدهند. در دنیای امروز نیز خوشبرخوردی یکی از کلیدهای اصلی موفقیت در روابط اجتماعی و شغلی به شمار میرود.