یعنی چه
این عبارت به معنای کسی است که در بندِ غمها، غصهها و مشقتهای بسیار سنگین گرفتار شده باشد. «اسیر» به معنای دربند و «کربات» جمع «کُربه» به معنای اندوه شدیدی است که به علت عظمتش راه نفس را بر انسان میبندد. این تعبیر از فرازهای معروف زیارت اربعین در وصف امام حسین (ع) است.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب عربی به صورت «اَسِیرُ الْکُرُبَات» است که در خوانش روان فارسی همزهٔ الکروبات حذف شده و به صورت «اسیرُلکُرُبات» ادا میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع و شرح در متن، پاسخ این عبارت ۱۱ حرفی خودِ «اسیر الکربات» است که به عنوان یکی از القاب و اوصاف سیدالشهدا در زیارت اربعین شناخته میشود.
به انگلیسی
در برگردان انگلیسی برای رساندن مفهوم این ترکیب مذهبی و حزنانگیز، از واژگانی استفاده میشود که بند و اسارت در میان غمهای عمیق را بازگو کند.
به عربی
این عبارت خود یک ترکیب مضاف و مضافالیه عربی است که از فرازهای زیارت اربعین امام حسین (ع) اقتباس شده است.
به فارسی
معادل یا برگردان روان فارسی این ترکیب، «گرفتارِ مصائب»، «قرینِ اندوهها» و «مبتلا به بلاهای طاقتفرسا» است که اوج مظلومیت و سختیهای وارده بر یک شخص را نشان میدهد.
در قرآن
عبارت «اسیر الکربات» به همین صورت ترکیبی در متن قرآن کریم نیامده است؛ با این حال، ریشه کلمات آن کاربرد قرآنی دارد؛ به عنوان نمونه واژه «الْکَرْبِ الْعَظِیمِ» (اندوه بزرگ) در آیه ۱۱۵ سوره صافات دیده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل اسیر الکربات
عبارت «اسیر الکربات» یک ترکیب عربی به معنی «اسیر غمها، اندوهها و سختکوشیهای طاقتفرسا» است. کلمهٔ «أَسِیر» به معنی گرفتار و دربند، و «الْكُرُبَات» جمعِ «کُربَة» به معنای غصه و گرفتاریِ سختی است که سینه را تنگ میکند. این عبارت به عنوان کلمهٔ مستقل در زبان فارسی رایج نیست، بلکه یک فراز شناختهشده و نمادین از زیارت اربعین امام حسین (ع) است.
در فرهنگ شیعی و اسلامی، این لقب در کنار تعابیری همچون «قتیل العبرات» (کشتهٔ اشکها) به کار میرود تا نشاندهندهٔ مظلومیت مطلق، تحمل مصائب و فداکاری بیپایان سیدالشهدا در واقعه کربلا باشد. اگرچه خود این ترکیب در قرآن کریم وجود ندارد، اما ریشههای لغوی آن نظیر «کرب» در آیات قرآن برای اشاره به شداید و سختیهای بزرگ استفاده شده است.