یعنی چه
این عبارت یک ترکیب عطفی بلاغی است که به صورت تحتاللفظی به معنای «کوچکها و بزرگها» یا «جوانان و پیران» است. در زبان فارسی و عربی، این اصطلاح به عنوان کنایه برای اشاره به شمولیت، عمومیت و همهٔ مردم جامعه بدون هیچگونه استثنا، تفاوت سنی یا طبقاتی به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب به صورت «صِغار وَ کِبار» است که در آن هر دو حرف صاد و کاف دارای کسره (-ِ) هستند.
در جدول
در کلمات متقاطع و جداول کلمات، این عبارت به عنوان پاسخ برای راهنماهایی مثل «خرد و کلان»، «پیر و جوان» یا «همگان» استفاده میشود و دقیقاً دارای ۹ حرف است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن این مفهوم شمولیت از اصطلاحاتی مانند young and old (پیر و جوان) یا great and small (بزرگ و کوچک) استفاده میشود.
به عربی
این عبارت اصالتاً عربی است و از ترکیب دو جمع تکسیر «صغار» (جمع صغیر) و «کبار» (جمع کبیر) ساخته شده است.
به فارسی
معادلهای دقیق و اصیل فارسی این عبارت ترکیبات عطفی مانند «خرد و کلان»، «پیر و جوان»، «عام و خاص» و «کوچک و بزرگ» هستند که همگی مفهوم شمول جامعه را میرسانند.
در قرآن
عین ترکیب عطفی و جمع «صغار و کبار» در متن قرآن کریم نیامده است؛ اما شکل مفرد آن در آیه ۲۸۲ سوره بقره به صورت «وَلَا تَسْأَمُوا أَنْ تَكْتُبُوهُ صَغِيرًا أَوْ كَبِيرًا» (از نوشتن بدهی، چه کوچک و چه بزرگ، ملول نشوید) و همچنین واژههای همریشه دیگر مانند صغار (به معنی خواری) و کُبّار به کار رفتهاند.
جمعبندی و توضیح کامل صغار و کبار
عبارت «صغار و کبار» یک ترکیب واژگانی کنایی و بلاغی است که از زبان عربی به فارسی وارد شده است. این اصطلاح از نظر ساختاری از دو جمع تکسیر «صِغار» (کوچکها) و «کِبار» (بزرگها) تشکیل شده و در ادبیات برای نشان دادن شمولیت تام و مطلق به کار میرود؛ به این معنا که وقتی حکمی، دعوتی یا واقعهای شامل صغار و کبار میشود، یعنی تمام افراد جامعه از هر سن، سال، مرتبه و جایگاهی را در بر میگیرد.
در زبان فارسی، این آرایه تضاد درونی (پارادوکسیکال) دارد که به جای مرزبندی، کل مفهوم جامعه را یکپارچه میکند. متون کهن و معاصر از این تعبیر برای بخشیدن لحنی حماسی، عمومی یا فراگیر به کلام استفاده میکنند تا تاکید کنند هیچکس از قلم نیفتاده است.
اگرچه ریشه کلمات کاملاً قرآنی و عربی است و ساختارهای مفرد آن در آیات احکام دیده میشود، اما کاربرد ترکیبی آن در زبان فارسی بیشتر وجهه ادبی و کاربردی در متون رسمی و اصطلاحات روزمره (مانند حل جدول) پیدا کرده است.