یعنی چه
این واژه حاصل مصدر از «سنانگزار» است و به عملِ نیزهزنی، فرود آوردن سرنیزه بر پیکر دشمن یا عبور دادن نیزه از هدف اشاره دارد که در ادبیات حماسی نشانه دلاوری و تهاجم است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت سِنان (با کسره سین) و گُزاری (با ضمه گاف) است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، در پاسخ به راهنمای «نیزهزنی یا اصابت دادن سرنیزه به هدف»، واژه ۹ حرفی «سنان گزاری» مد نظر قرار میگیرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به عمل ضربه زدن با نیزه یا مهارت رزمی کار با نیزه از این اصطلاحات استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی مفهوم اصابت دادن سرنیزه به دشمن با ترکیب «الطعن بالسنان» تعبیر میشود.
به فارسی
معادلهای روان فارسی این واژه شامل نیزهزنی، سرنیزهزدن و نیزهاندازی است و واژگان همخانواده آن سنان (سرنیزه)، اسنه و سنانکش هستند.
جمعبندی و توضیح کامل سنان گزاری
واژه «سنانگزاری» یک ترکیب ادبی و حماسی در زبان فارسی است که از دو بخش «سنان» (به معنی سرنیزه تیز آهنی) و «گزار» (بن مضارع از مصدر گزاردن به معنی انجام دادن یا عبور دادن) تشکیل شده است. این اصطلاح در ادبیات کهن به ویژه در اشعار حماسی و رزمی نظیر شاهکارهای نظامی گنجوی، به عنوان نمادی از شجاعت تهاجمی، قدرت نظامی و دلاوری در میدان جنگ به کار میرفته است.
بررسی ساختار واژه نشان میدهد که این کلمه در متون قرآنی سابقه کاربرد ندارد، اما ریشه بخش اول آن عربی و بخش دوم آن فارسی است. سنانگزاری در حقیقت هنر و مهارت رزمآوری با نیزه و توانایی نشاندن سرنیزه بر قلب سپاه دشمن تعریف میشود و متضاد آن در بافتار جنگ، تسلیم شدن و سپر انداختن است.