یعنی چه
این واژه در اصل یک غلط املایی رایج از کلمه «مصافحه» است. در زبان فارسی و عربی مصاحفه وجود ندارد. مصافحه به معنی چسباندن پهنای کف دست به دست دیگری در هنگام ملاقات، برای ابراز دوستی، گذشت و صمیمیت است.
تلفظ
تلفظ صحیح کلمه مبدأ که این واژه از آن الگوبرداری شده، به صورت مُصَافَحَة (mosāfahe) است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه ۶ حرفی معمولاً به عنوان صورت رایج اما اشتباه واژه «مصافحه» به معنی دست دادن یا دستفشاری به کار میرود.
به انگلیسی
معادل انگلیسی برای مفهوم دست دادن و مصافحه واژه Handshake است.
به عربی
در زبان عربی این واژه از ریشه «ص ف ح» به معنی پهنای کف دست گرفته شده و به صورت مُصَافَحَة نوشته میشود.
به فارسی
برگردان و معادلهای اصیل فارسی برای این مفهوم شامل دست دادن، دستفشاری، روبوسی و معانقه (در معنای عام احوالپرسی) است.
نماد چیست
این عمل در فرهنگهای مختلف، به ویژه فرهنگ اسلامی، نمادی از تجدید عهد، از بین رفتن کینهها، برقراری صلح و نشان دادن حسن نیت و ادب در روابط اجتماعی است.
جمعبندی و توضیح کامل مصاحفه
واژه «مصاحفه» در حقیقت یک غلط املایی و نگارشی رایج از کلمه اصیل و عربی «مُصافحه» (با حرف صاد و فاء) است. در لغتنامهها و متون مرجع، واژهای به نام مصاحفه با ریشه مستقل وجود ندارد و همواره کاربران برای یافتن معنای دست دادن و تجدید دوستی، باید شکل صحیح آن یعنی مصافحه را مد نظر قرار دهند.
شکل صحیح این واژه یعنی مصافحه، از ریشه «صفح» به معنی پهنای کف دست یا صورت مشتق شده است و در اصطلاح به معنای فشردن کف دست دیگری هنگام ملاقات برای ابراز محبت و صمیمیت است. این رفتار در سنت و آداب اجتماعی به عنوان نمادی قدرتمند برای صلح، آشتی و کینهزدایی شناخته میشود.
اگرچه خود کلمه مصافحه در متن قرآن کریم نیامده، اما ریشه آن بارها به معنی گذشت و رویخوش نشان دادن توصیه شده است. در بازیهای جدول و سرگرمی، گاهی این واژه ۶ حرفی به عنوان پاسخ یا راهنمای مفهوم دست دادن مطرح میشود که اشاره به همین کاربرد عامیانه دارد.