معنی
رذیله (یا رذیلت) به معنای صفت، خوی یا رفتار ناپسند و زشت اخلاقی است که مایهٔ پستی و فرومایگی انسان میشود و در فلسفهٔ اخلاق در برابر فضیلت قرار میگیرد.
یعنی چه
در اصطلاح اخلاقی و تربیتی، رذیله به عادتها و صفات درونی منفی (مانند حسد، تکبر، بخل و طمع) گفته میشود که مانع رشد معنوی و کمال انسانی گشته و مایهٔ سقوط اخلاقی فرد است.
مترادف
واژههایی که مفهوم پستی اخلاقی و خصلتهای ناپسند را میرسانند.
متضاد
واژههایی که به خصلتهای نیکو، شایسته و برتر اخلاقی اشاره دارند.
ریشه
این واژه ساختار عربی دارد و مؤنث کلمهٔ «رذیل» است. از ریشهٔ (ر ذ ل) به معنی پست، حقیر و بیارزش بودن مشتق شده و مصدر آن رذالة و رذیله به معنای دنائت است.
جمله سازی
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنمای «صفت ناپسند» یا «ضد فضیلت»، واژه ۵ حرفی «رذیله» یا «رذیلت» مد نظر قرار میگیرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژه vice دقیقترین معادل در فلسفه اخلاق برای رذیله است.
جمعبندی و توضیح کامل رذیله
واژه رذیله (که جمع آن رذائل است) مظهر تمامی صفات، خصلتها و رفتارهای ناپسندی است که روح انسان را آلوده کرده و او را از مسیر کمال و تعالی بازمیدارد. در متون اخلاقی و ادبی، این ویژگیهای منفی غالباً به علفهای هرز در باغچه درون یا حیوانات درنده تمثیل میشوند که اگر مهار نشوند، فضایل انسانی را نابود میکنند.
اگرچه خود کلمهٔ رذیله به صورت مکتوب در متن قرآن نیامده است، اما همخانوادهٔ آن یعنی واژه «أراذل» به معنای فرومایگان در آیاتی از قرآن به کار رفته و همچنین مصادیق بارز رذایل مانند کبر، بخل و حسادت به شدت نکوهش شدهاند. شناخت رذایل، اولین قدم در سیر و سلوک اخلاقی برای پاکسازی روان و جایگزین کردن آنها با فضایل است.