یعنی چه
واژه ممغط به فردی اشاره دارد که قامتی بسیار دراز و مفرط دارد، به طوری که این کشیدگی بیش از حد، تناسب اندام او را تحتتأثیر قرار داده باشد. این کلمه واژهای کلاسیک و متون کهن است که نیازی به مثال روزمره دیجیتال ندارد.
تلفظ
این واژه به صورت مُمَّغِط (با ضمه مِ اول، فتح مِ دوم همراه با تشدید و کسر غین) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، به عنوان پاسخ برای راهنمای «بسیار بلندقد»، «مفرطالطول» یا «درازقامتی که از حد بگذرد»، واژه ۴ حرفی «ممغط» به کار میرود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای توصیف این حالت فیزیکی از عباراتی که به طول مفرط و غیرعادی بدن اشاره دارند استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای فارسی و روان این واژه شامل عباراتی چون درازقد، بلندبالای مفرط و کشیدهقامت غیرعادی هستند. متضاد آن نیز واژههایی مانند قَصیر (کوتاه) و المُتَرَدِّد (کوتاهقدی که اندامش فشرده است) میباشند.
در قرآن
این واژه در متن قرآن مجید وجود ندارد؛ اما کاربرد مشهور آن در احادیث و سیره نبوی است؛ بهویژه در روایتی از حضرت علی (ع) در توصیف شمایل پیامبر اسلام (ص) که فرمودهاند ایشان قامتی میانه داشتند؛ نه بسیار بلند و کشیده (مُمَّغِط) بودند و نه کوتاهقد و فشرده.
نماد چیست
واژه ممغط یک صفت توصیفی محض برای اندازه و فیزیک بدنی است و در فرهنگ، اسطورهشناسی یا هنر به عنوان نماد یا مظهر مفهوم خاصی شناخته نمیشود.
جمعبندی و توضیح کامل ممغط
واژه «ممغط» یک واژه وامگرفته از ریشه عربی (م-غ-ط) به معنی کشیدن و امتداد دادن است که در زبان فارسی بیشتر در متون تاریخی، حدیثی و ادبیات کهن به چشم میخورد. این کلمه به معنای فردی است که قد او به طور مفرط و غیرعادی بلند و کشیده باشد.
بیشترین شهرت این واژه به دلیل استفاده از آن در روایتهای مربوط به توصیف ویژگیهای ظاهری پیامبر اسلام (ص) است که در آن تاکید شده قامت ایشان در حد اعتدال بوده و دچار افراط در بلندی (ممغط) یا تفریط در کوتاهی نبودهاند. امروزه این کلمه کاربرد روزمره ندارد و بیشتر در طراحان جدول یا پژوهشهای متون کهن مورد استفاده قرار میگیرد.