یعنی چه
واژه «نَفَشَتْ» یک فعل وامگرفته از زبان عربی است و به معنای این است که گله گوسفندان یا شتران، شبهنگام بدون حضور چوپان وارد کشتزاری شوند، در آن بچرند و گیاهان را ضایع و پراکنده کنند. این کلمه به دلیل کاربرد خاصش در قرآن کریم (داستان داوری داوود و سلیمان ع) در فرهنگنامههای اسلامی اهمیت ویژهای دارد. واژه معمولی و کلاسیک محسوب میشود.
تلفظ
این کلمه به صورت فَتَحه روی نون، فَتَحه روی فاء، فَتَحه روی شین و سکون روی تاء تلفظ میشود: نَفَشَتْ.
در جدول
پاسخ صحیح برای این کلیدواژه در جدول خود کلمه «نفشت» با ۴ حرف است. همچنین ممکن است به عنوان راهنمای «شبانه چریدن گوسفندان در قرآن» مطرح شود.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی این واژه نشاندهنده چریدن یا متفرق شدن گله در تاریکی شب هستند.
به عربی
در زبان عربی این فعل برای چرای شبانه اموال و دام بدون نگهبان به کار میرود.
نماد چیست
در منابع لغوی نماد سنتی و ادبی خاصی برای آن تعریف نشده است؛ اما در مفاهیم فقهی، حقوقی و تفاسیر قرآنی، این واژه به عنوان نمادی برای «خسارت ناگهانی و غافلگیرکننده در شب» یا «مسئولیت قانونی و شرعی صاحبان دام در قبال اموال و مزارع دیگران» شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل نفشت
واژه «نفشت» فعلی قرآنی و عربی است که به طور خاص در آیه ۷۸ سوره انبیاء به کار رفته است. این آیه به ماجرای داوری حضرت داوود و حضرت سلیمان (ع) اشاره دارد که در آن، گوسفندان قومی شبانه و بدون چوپان به کشتزار دیگری ورود کرده و به آن خسارت زده بودند.
ریشه این کلمه «ن-ف-ش» است و مفهوم اصلی آن به پراکندگی و چرای شبانه دامها برمیگردد. کلمات همخانوادهای مانند «منفوش» نیز در قرآن (مانند پشم حلاجی و پراکنده شده) از همین ریشه آمدهاند. در حقوق اسلامی، این واژه یادآور قوانین مربوط به جبران خسارتهای ناشی از بیاحتیاطی در نگهداری اموال است.