یعنی چه
این اصطلاح در تاریخ به فرزندان و نسلهای بعدی آن دسته از سربازان ایرانی (دوران ساسانی) اطلاق میشود که به فرمان خسرو انوشیروان برای نجات یمن از سلطه حبشیان به آنجا اعزام شدند، در آن سرزمین سکونت گزیدند و با زنان محلی تشکیل خانواده دادند. این گروه به دلیل تمدن و اصالت خود نزد اعراب به آزادگان معروف شدند.
در جدول
پاسخ دقیق برای طراحان جدول کلمه «ابنا و احرار» با ۱۰ حرف است که به عنوان نماد مرزبانان ایرانی در یمن یا فرزندان آزادزادگان شناخته میشود.
به انگلیسی
در متون تاریخی و انگلیسی برای اشاره به این گروه از عبارت Sons of the Free یا شکل رومینویسیشده اصطلاح عربی یعنی Abna al-Ahrar استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی این کلمه ترکیبی از «ابناء» (جمع ابن به معنی پسران) و «احرار» (جمع حر به معنی آزادگان) است که به «أبناء الفرس» نیز شهرت دارند.
به فارسی
معادل دقیق فارسی این اصطلاح ترکیبی، «آزادزادگان» یا «فرزندانِ آزادگان» است. کلمه احرار در حقیقت ترجمه عربی واژه پهلوی «آزادان» است که اعرب زمان جاهلیت به ایرانیانِ شریف و متمدن گواهی میدادند.
در قرآن
ترکیب اصطلاحی و خاص «ابناء و احرار» در متن قرآن کریم ذکر نشده است؛ با این حال، مفرد یا جمع کلمات سازنده آن به صورت پراکنده در آیات آمدهاند؛ مانند واژه «ابناء» در آیه ۵۵ سوره احزاب و واژه «حُر» در آیه ۱۷۸ سوره بقره.
جمعبندی و توضیح کامل ابنا و احرار
اصطلاح تاریخی «ابنا و احرار» (یا همان ابناء الاحرار) یادآور حماسه و حضور مرزبانان فرهنگی و نظامی ایران در شبهجزیره عربستان در دوران اواخر ساسانی است. این گروه که از پیوند سربازان اعزامی خسرو انوشیروان با زنان یمنی پدید آمدند، هویت ایرانی و روحیه آزادگی خود را در دیار غربت حفظ کردند.
این جامعه ایرانیتبار در یمن، بعدها نخستین هستههای گرایش به اسلام را در میان ایرانیان شکل دادند و شخصیتهای بزرگی مانند باذان و فیروز دیلمی از میان آنها برخاستند. از این رو، این واژه در فرهنگ و تاریخ نمادی از پایمردی، اصالت متمدنانه و انتقال فرهنگ ایرانی به جنوب شبهجزیره عربستان به شمار میرود.