یعنی چه
عبارت «تال و مال» یک ترکیب کنایی و از اصطلاحاتِ اَتباع در زبان فارسی است که برای تاکید به کار میرود. این واژه در واقع دگرگونی و شکل دیگری از اصطلاح آشناترِ «تار و مار» است و به حالت آشفتگی، از هم پاشیدگی و پراکندگی شدید یک گروه، لشکر یا اشیاء اشاره دارد.
تلفظ
این ترکیب به صورت «تَال وَ مَال» تلفظ میشود که در آن حرف لام در هر دو کلمه ساکن است و واو عطف به صورت ضمه (وُ / o) خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع و شرح در متن، پاسخ این واژه با توجه به تعداد حروف، «تال و مال» (۷ حرف) یا «تار و مار» است. طراحان جدول معمولاً آن را به عنوان مرادف آشوب، پریشان یا پراکنده میآورند.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم تال و مال در زبان انگلیسی، از واژگانی که به پراکندگی، فروپاشی و از هم گسیختگی اشاره دارند استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی کلماتی که از ریشه «فرق» و «شتت» میآیند، دقیقترین معادل برای رساندن مفهوم از هم پاشیدگی و تال و مال هستند.
به فارسی
معادلهای دقیق و اصیل فارسی این واژه شامل تار و مار، متفرق، آشوب، پریشان، ریزریزشده، زیر و زبر و تار و پود گسسته است. این کلمه ریشه در فارسی اصیل دارد و بر اثر تخفیف و دگرگونی زبانی از واژه تار و مار پدید آمده است.
جمعبندی و توضیح کامل تال و مال
واژه «تال و مال» یکی از ترکیبات کنایی و زیبای زبان فارسی است که به عنوان صفت یا قید مرکب برای نشان دادن اوج پراکندگی، پریشانی و از هم پاشیدگی یک مجموعه به کار میرود. این اصطلاح که در واقع شکل دگرگونشده و تخفیفیافتهای از واژه «تار و مار» است، قدمت بالایی در زبان و ادبیات فارسی دارد.
نمونه بارز و شاخص کاربرد این واژه را میتوان در اشعار حکیم فردوسی در شاهنامه دید؛ آنجا که میفرماید: «شد از بی شبانی رمه تال و مال / همه دشت تن بود بی دست و یال». این بیت به خوبی نشان میدهد که چگونه یک مجموعه (رمه) در اثر نبود رهبر و نگهبان (شباد)، دچار آشفتگی و پراکندگی عمیق میشود.