یعنی چه
زوزاة در لغتنامههای کهن به سه معنای اصلی آمده است: اول، اندک و بیارزش شمردن کسی یا چیزی؛ دوم، دور کردن و طرد نمودن فردی با خواری و خفت؛ سوم، توصیف نوعی راه رفتن خاص که در آن شخص پشت خود را صاف نگه میدارد و گامهای کوتاه اما بسیار سریع برمیدارد.
تلفظ
این واژه به صورت زَوزاة (Zawzāh) تلفظ میشود و یک مصدر عربی است که در متون و لغتنامههای کهن مانند دهخدا به کار رفته است.
در جدول
در کلمات متقاطع و طراحان جدول، این واژه ۵ حرفی به عنوان معادل خوار شمردن یا راندن مورد توجه قرار میگیرد.
به انگلیسی
بسته به زمینه متن، معادلهای انگلیسی آن به مفاهیم تحقیر، اخراج یا دویدن سریع اشاره دارند.
به عربی
این واژه خود اصالتاً عربی است و در متون کهن عربی نظیر لسان العرب کاربرد معنایی معادل استحقار و دفع دارد.
به فارسی
معادلهای دقیق روان فارسی این واژه شامل اصطلاحاتی چون کوچکانگاری، راندن با خواری، و تیزگام رفتن است.
نماد چیست
زوزاة یک مفهوم فعلی و لغوی محض در زبان عربی کهن است و در فرهنگها یا اسطورهشناسیها به عنوان نماد خاصی ثبت نشده است.
جمعبندی و توضیح کامل زوزاة
واژه زوزاة یک مصدر اصیل عربی است که در لغتنامههای کهن مراجع عربی و فارسی مانند لسانالعرب و لغتنامه دهخدا ثبت شده است. این کلمه سه معنای مجزا شامل خوار و حقیر شمردن، راندن و دور کردن کسی با بیاحترامی، و همچنین نوعی راه رفتن خاص با پشت سیخ و گامهای کوتاه و سریع را در بر میگیرد.
از نظر ساختاری، این کلمه پنجحرفی بوده و ریشه آن به فعل معتل «زوی» یا فعل رباعی «زوزی» بازمیگردد. با وجود کاربرد در کتب لغت قدیمی، این واژه در قرآن کریم به کار نرفته و در زبان فارسی امروز نیز بیشتر در حوزه حل جدول و ادبیات کلاسیک کاربرد دارد.