یعنی چه
یک سندرم و اختلال ژنتیکی مادرزادی است که به عنوان نوعی بیماری رشد بیشازحد (Overgrowth syndrome) شناخته میشود. از ویژگیهای اصلی آن میتوان به بزرگ بودن اندامها در بدو تولد (ماکروزومی)، زبان غیرطبیعی و بزرگ (ماکروگلوسیا)، نقصهای دیواره شکم مانند فتق ناف، افت قند خون در نوزادی و افزایش خطر ابتلا به برخی سرطانها و تومورهای دوران کودکی اشاره کرد.
تلفظ
این عبارت ترکیبی از واژه فارسی نِشانَگان (Neshanagan) به همراه نامهای خاص انگلیسی بـِکوِیث (Beckwith) و آلمانی وِیدْمَن (Wiedemann) است.
در جدول
در جدولهای متقاطع و شرح در متن، پاسخ این عبارت ۱۷ حرفی خودِ «نشانگان بکویث ویدمن» است. از جایگزینهای رایج دیگر آن میتوان به «سندرم بکویث ویدمن» اشاره کرد.
به انگلیسی
در متون علمی و تخصصی پزشکی انگلیسی به صورت Beckwith–Wiedemann syndrome یا به اختصار BWS نگارش میشود.
به فارسی
واژه «نشانگان» برگردان رسمی و فارسی کلمه Syndrome است. این عبارت در زبان فارسی به صورت «سندرم بکویث-ویدمن» یا «طیف بکویث-ویدمن» نیز خوانده و شناخته میشود.
نماد چیست
این اختلال ژنتیکی فاقد یک نماد گرافیکی یا سنتی ثبتشده و رسمی است. با این حال، در مجامع پزشکی به شکل نمادین با نشانههای بالینی بارز خود مثل زبان بزرگ (ماکروگلوسیا) و رشد بیشازحد بدن شناخته میشود و گاهی از روبانهای آگاهیبخشی بیماریهای نادر برای آن استفاده میگردد.
جمعبندی و توضیح کامل نشانگان بکویث ویدمن
نشانگان بکویث ویدمن (Beckwith–Wiedemann syndrome) یک بیماری و اختلال ژنتیکی نادر و مادرزادی است که عمدتاً با رشد بیشازحد اندامهای بدن در دوران کودکی مشخص میشود. این اصطلاح پزشکی از نام دو دانشمند و پزشک اطفال به نامهای دکتر جان بروس بکویث آمریکایی و دکتر هانس رودولف ویدمن آلمانی گرفته شده است که در دهه ۱۹۶۰ میلادی بهطور مستقل این علائم را در بیماران توصیف و کشف کردند.
نوزادان مبتلا به این سندرم معمولاً با اندامهایی بزرگتر از حد معمول، زبان غیرطبیعی و بزرگ، و گاهی فتق یا نقص در دیواره شکم متولد میشوند. یکی از نکات مهم کلینیکی در مدیریت این نشانگان، پایش مستمر نوزادان به دلیل افت قند خون و همچنین ارزیابیهای دورهای برای پیشگیری یا تشخیص زودهنگام برخی تومورها و سرطانهای شایع دوران کودکی است.