یعنی چه
همکلام در زبان فارسی به معنی همصحبت، همسخن و کسی است که با دیگری وارد گفتگو و ارتباط کلامی میشود. این واژه به مفهوم همنشینی و تبادل اندیشه از طریق گفتار اشاره دارد.
در جدول
در جدولهای متقاطع، واژه «هم کلام» دقیقاً از ۶ حرف تشکیل شده است و به عنوان پاسخ برای راهنماهایی مانند «همصحبت» یا «همسخن» کاربرد دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به لحن و بافت متن، از کلمه تخصصی Interlocutor برای طرف گفتگو و از عبارات عمومیتر مانند Conversational partner برای همصحبت استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی برای رساندن مفهوم همکلام، واژه «مُحاوِر» به معنی کسی که طرف گفتگو است یا «جَلیس» به معنی همنشین به کار میرود.
به فارسی
معادلهای اصیل و جایگزین فارسی این واژه شامل همسخن، همصحبت، ندیم، همگفتار و همنشین است. این کلمات بر اشتراک در کلام و مجالس تاکید دارند.
در قرآن
خود واژه مرکب و فارسیعربی «همکلام» در قرآن مجید وجود ندارد. با این حال، ریشه عربی آن یعنی «کلام» و مشتقاتش مانند «کَلَّمَ» بارها استفاده شده است؛ مانند آیه ۱۶۴ سوره نساء که به تکلم مستقیم خداوند با حضرت موسی (ع) اشاره دارد و به همین دلیل ایشان را «کلیمالله» یا همکلام خدا مینامند.
جمعبندی و توضیح کامل هم کلام
واژه همکلام یک صفت مرکب در زبان فارسی است که از ترکیب پیشوند اشتراک فارسی «هم» و واژه عربی «کلام» ساخته شده است. این کلمه به معنای واقعی کلمه به کسی اشاره دارد که در سخن گفتن با انسان شریک میشود و ارتباطی دوطرفه و کلامی را شکل میدهد. در فرهنگ و ادبیات ما، همکلام شدن فراتر از یک گفتگوی ساده، به معنای یافتن محرم راز و همنشینی دلنشین است.
این واژه مفهوم انتزاعی ارتباط را دوشادوش خود دارد و نماد تصویری یا مادی خاصی برای آن تعریف نشده است. بررسی ریشهشناختی آن ما را به مفاهیم عمیقی چون مکالمه و تکلم میرساند، به طوری که در بافت مذهبی نیز یادآور لقب حضرت موسی (ع) یعنی کلیمالله است که توفیق همکلامی با معبود را داشته است.