یعنی چه
المسعود واژهای عربی و اسم مفعول از ریشه «سَعَدَ» است که همراه با الف و لام معرفه آمده و به معنای فردی است که طالع نیک دارد، خوشبخت و سعادتمند گردیده و از جانب خداوند به او خیر و برکت رسیده است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با فتحة روی الف و میم و سکون روی لام و سین به صورت «اَلمَسعود» است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ به راهنمای «سعادتمند و خوشبخت عربی با الف و لام» واژه ۷ حرفی «المسعود» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به سیاق متن از معادلهایی که نشاندهنده برکت، خوشاقبالی و طالع نیک هستند استفاده میشود.
به فارسی
برگردان و معادلهای دقیق این واژه در زبان فارسی کلماتی نظیر نیکبخت، نیکاختر، فرخنده، ميمون و خوشاقبال هستند.
در قرآن
خود کلمه «المسعود» در متن قرآن کریم به کار نرفته است؛ اما ریشه فعلی آن در آیه ۱۰۸ سوره مبارکه هود به صورت «سُعِدُوا» (سعادتمند شدند) آمده است. همچنین این واژه یادآور نام «عبدالله بن مسعود» از بزرگترین صحابه و مفسران برجسته قرآن است.
نماد چیست
در فرهنگ عامه و ادبیات شرقی، المسعود نمادی از طالع مسعود، بخت بیدار، خوشاقبالی پایدار و دریافت برکت و توفیق الهی بدون تحمل رنج گسترده به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل المسعود
واژه «المسعود» یک صفت مفعولی معرفه مشتق از ریشه عربی «سعد» است که به طور کامل مفاهیمی چون خوشبختی، سعادتمندی، فرخندگی و برکت الهی را در خود جای داده است. این کلمه در زبان و ادبیات فارسی نیز به عنوان یک واژه کلاسیک و محترمانه برای اشاره به افراد نیکبخت و طالع مسعود استفاده میشود.
اگرچه خود این واژه به صورت مستقیم در آیات قرآن مجید ذکر نشده، اما ریشه ثلاثی آن در سوره هود برای توصیف بهشتیان به کار رفته و در تاریخ اسلام نیز به دلیل انتساب به صحابی بزرگ، عبدالله بن مسعود، جایگاه ویژهای دارد. المسعود در فرهنگ عامه همواره نمادی از بخت بیدار و برکت بیرنج است.