یعنی چه
این عبارت یک فعل مرکب گذشته (ماضی ساده، دوم شخص جمع) است و به معنای توجه دادن به چیزی، نشان دادن با دست یا علامت، و همچنین بیان غیرمستقیم، کنایه زدن یا یادآوری و پند دادن به مخاطبان استفاده میشود.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب فعلی به صورت «اِشارَت کَردید» است که از دو بخش اسم مصدر عربی بنمایه فارسی و فعل ماضی ساختار یافته است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات، پاسخ این بخش با توجه به تعداد حروف (۱۰ حرف) دقیقاً خودِ عبارت «اشارت کردید» یا معادلهای همحرف آن است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای انتقال این مفهوم از افعالی استفاده میشود که به نشان دادن، اشاره کردن یا کنایه زدن اشاره دارند.
به عربی
معادل دقیق فعلی این عبارت در زبان عربی برای صیغه جمع مذکر مخاطب، فعل «أَشَرْتُمْ» از ریشه شورت است.
به فارسی
از واژهها و عبارات هممعنی فارسی آن میتوان به «اشاره کردید»، «ایما کردید»، «نشان دادید»، «تذکر دادید» و «یادآور شدید» اشاره کرد. متضادهای آن در سیاق سخن شامل «پنهان کردید»، «کتمان کردید» و «سکوت کردید» است.
نماد چیست
در فرهنگ عامه، ادبیات و به ویژه در عرفان اسلامی، «اشارت» نماد معرفت شهودی، فهم رازها و ارتباط پنهانی است که در قالب کلمات صریح و عبارات ظاهری نمیگنجد؛ همانطور که در قرآن کریم نیز در آیه ۲۹ سوره مریم به صورت «فَأَشَارَتْ إِلَيْهِ» برای اشاره حضرت مریم به نوزادش آمده است.
جمعبندی و توضیح کامل اشارت کردید
عبارت «اشارت کردید» یک فعل مرکب در زبان فارسی است که در وجه ماضی ساده (گذشته) برای دوم شخص جمع به کار میرود. این واژه از ترکیب «اشارت» (صورت فارسیشده واژه عربی إشارة) و فعل «کردید» از مصدر کردن ساخته شده است و معنای اصلی آن توجه دادن مخاطب به یک موضوع، نشان دادن با علامت یا دست، و پند و تذکر دادن است.
این عبارت در ادبیات کلاسیک و متون عرفانی جایگاه ویژهای دارد؛ چرا که «اشارت» در مقابل «عبارت» قرار میگیرد و به مفاهیم عمیق، شهودی و رازآلودی اشاره دارد که با زبان صریح قابل بیان نیستند. نمونه قرآنی این مفهوم نیز در داستان حضرت مریم و اشاره ایشان به حضرت عیسی در گهواره تجلی یافته است.
در کاربردهای روزمره، حل جدول و ترجمه زبانی، این کلمه معادلِ روشنِ «اشاره کردید» است و در زبانهای دیگر مانند انگلیسی با عباراتی نظیر You pointed out و در عربی با أَشَرْتُمْ همپوشانی کامل معنایی دارد.