یعنی چه
«برآمدن» در این ترکیب به معنای روا شدن، حاصل شدن و به سرانجام رسیدن است. وقتی میگوییم برآمدن مقصود، یعنی فرد به آنچه نیت کرده بود و آرزویش را داشت دست یافته و هدفش محقق شده است. این عبارت ترکیبی از واژه اصیل فارسی برآمدن و کلمه عربی مقصود است.
تلفظ
این عبارت به صورت «بَر آمَدَنِ مَقْصود» تلفظ میشود که در آن حرف دال در برآمدن دارای مکسور (نشان اضافه) و واژه مقصود با سکون قاف و صاد مضموم خوانده میشود.
در جدول
پاسخ دقیق برای طراحان جدول عبارت «بر امدن مقصود» با تعداد ۱۱ حرف است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن این مفهوم از اصطلاحات مربوط به تحقق اهداف و آرزوها استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی از ترکیب ریشههای قصد، ورود و نیل برای این مفهوم استفاده میشود.
در قرآن
عین عبارت «برآمدن مقصود» که ترکیبی فارسی است در قرآن وجود ندارد، اما مفاهیم معادل آن با ریشههایی چون «قصد» به معنی نیت و آهنگ، و عباراتی نظیر «قضاء حاجت» یا «استجابت» آمده است؛ مانند آیه ۳۶ سوره طه که میفرماید خواستهات به تو داده شد ای موسی و مقصودت برآمد.
نماد چیست
در فرهنگ و ادبیات عرفانی ایران زمین، برآمدن مقصود با نمادهایی چون شکفتن گل و غنچه (به ثمر نشستن صبر)، طلوع خورشید و سپیدهدم (پایان تاریکی انتظار) و همچنین رسیدن به کوه قاف در منطقالطیر عطار (رسیدن سالک به هدف نهایی) به تصویر کشیده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل بر امدن مقصود
عبارت «برآمدن مقصود» یک ترکیب فعلی (مصدر مرکب) زیبا و ریشهدار در زبان فارسی است که از ادغام پیشوند و فعل فارسی «برآمدن» و اسم مفعول عربی «مقصود» (از ریشه قصد) ساخته شده است. این اصطلاح در ادبیات رسمی، عرفانی و حتی گفتگوهای روزمره کاربرد فراوانی دارد و نشاندهنده لحظه شیرین به ثمر نشستن تلاشها، استجابت دعاها و برآورده شدن نیتها و آرزوهای قلب انسان است.
در متون کهن و اشعار شاعران بزرگ، این پدیده معمولاً پس از یک دوره صبر، تحمل سختی یا انتظار طولانی رخ میدهد. به همین دلیل است که در فرهنگ نمادشناسی، آن را با پدیدههای امیدبخشی چون دمیدن صبح صادق پس از شب تاریک، یا شکوفا شدن گل پس از خزان مقایسه میکنند که همگی تجلی عینیِ به سرانجام رسیدن خواستهها هستند.