حسن السمعة یعنی چه؟

جمع‌بندی و توضیح کامل حسن السمعة

واژهٔ «حسن السمعة» یک ترکیب و اصطلاح مأخوذ از زبان عربی است که به طور گسترده به ادبیات حقوقی، اداری، تجاری و رسمی زبان فارسی راه یافته است. این کلمه در اصطلاح به معنای خوش‌نامی، نیک‌نامی، داشتن اعتبار کافی و آبرومندی در جامعه است و نشان‌دهندهٔ وضعیت فرد یا نهادی است که مردم و اطرافیان از او به نیکی یاد می‌کنند.

از نظر ریشه‌شناسی، این واژه از ترکیب دو بخش «حسن» (نیکی) و «سمعه» (شنیده‌ها از شهرت یک فرد) ساخته شده و در مجموع یعنی «آنچه از نیکی که درباره کسی شنیده می‌شود». اگرچه این ترکیب عینا در قرآن نیامده، اما مفهوم نام نیک در قالب اصطلاحاتی چون «لسان صدق» در آیات قرآنی ارج ارج نهاده شده است و در ادبیات فارسی نیز با نمادهایی چون سپیدرویی و آبرومندی پیوند دارد.