یعنی چه
واژه «تطع» فعل مضارع مجزوم از باب افعال است که به معنای فرمانبرداری، پیروی و تمکین از دستور کسی است. این کلمه به دلیل تکرار در آیات قرآن کریم، در متون معارفی و تفاسیر فارسی کاربرد زیادی دارد و معمولاً در قالب نهی (اطاعت مکن) یا شرط (اگر فرمان ببری) معنا میشود.
تلفظ
این کلمه به صورت «تُطِعْ» با ضمه روی تاء و کسره روی طاء تلفظ میشود. در آیاتی که بعد از این کلمه یک حرف ساکن قرار میگیرد، به دلیل التقای ساکنین، عین آخر کلمه کسره عارضی میگیرد و «تُطِعِ» خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات، در پاسخ به راهنمای «اطاعت میکنی در قرآن» یا «فعل مجزوم عربی به معنی پیروی»، کلمه سه حرفی «تطع» مد نظر است.
به انگلیسی
رایجترین معادلهای انگلیسی برای رساندن مفهوم این واژه کلمات Obey و Follow هستند.
به عربی
این واژه خود یک فعل عربی مجزوم است که شکل اصلی و مرفوع آن در زبان عربی «تُطیع» از ریشه ثلاثی مجرد «ط و ع» (طوع) است.
به فارسی
برگردان دقیق این واژه به زبان فارسی در قالب جملات، با افعالی مانند «پیروی میکنی»، «فرمان میبری» و «گردن مینهی» انجام میشود.
نماد چیست
در فرهنگ اسلامی و متون قرآنی، واژه «تطع» نماد سنجش ولایتپذیری، تسلیم در برابر حق و همچنین مرزبندی قاطع در برابر عدم پیروی از باطل، تکذیبکنندگان و گمراهان به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل تطع
کلمه «تطع» یک فعل مضارع مجزوم عربی است که از ریشه «طوع» ساخته شده و به معنای فرمانبرداری و پیروی است. این واژه به دلیل کاربرد کثیر و هدایتگر در آیات قرآن کریم (مانند نهی از پیروی تکذیبکنندگان)، وارد زبان معارف و تفاسیر فارسی شده است و ارزش معنایی بالایی در مباحث دینی دارد.
در ساختار زبان عربی، این فعل در اصل «تُطیع» بوده که به دلیل قرار گرفتن در جایگاه جزم (توسط ادواتی مانند لا یا إن)، حرف عله آن حذف شده و به صورت «تُطِعْ» درآمده است. دانستن معنا و ریشه این کلمه هم برای حل جدولهای کلمات متقاطع و هم برای درک بهتر متون دینی کاربرد دارد.