یعنی چه
لدمه در اصل از ریشه عربی ل-د-م گرفته شده و به معنی یکبار زدن یا وارد کردن ضربه شدید و کوبنده است. در کاربردهای ادبی و لغوی به صدای برخورد دو چیز، جای ضربه، و همچنین آسیب یا لطمه ناگهانی اشاره دارد.
تلفظ
این کلمه در زبان مبدأ (عربی) به صورت فَتْح اول و سُکون دوم یعنی «لَدمَة» تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژه لدمه به عنوان معادل برای کلماتی چون ضربه، سیلی یا صدمه کاربرد دارد و طول پاسخ اصلی آن ۴ حرف است.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم لدمه در انگلیسی از واژگانی که به ضربات فیزیکی یا صدای کوبش اشاره دارند استفاده میشود.
به عربی
از آنجا که خود واژه ریشه عربی دارد، با کلماتی هممعنی مانند لطمه و ضربه در این زبان همپوشانی بالایی دارد.
به فارسی
معادلهای دقیق این واژه در زبان فارسی شامل لطمه، ضربه ناگهانی، سیلی، صدمه و کوبش فیزیکی هستند.
در قرآن
عین واژه «لدمة» یا مشتقات ریشه «ل-د-م» در متن قرآن وجود ندارد؛ هرچند مفاهیم مشابهی چون ضرب یا لطمه در ادبیات عربی-قرآنی دیده میشود.
نماد چیست
در فرهنگ و ادبیات عرب، این ریشه به دلیل ارتباط با سنت زدن به سینه و صورت در مصیبتها (التدام)، نماد عزا و ماتم است. همچنین به دلیل معنای فرعی آن یعنی وصله کردن لباس، گاهی به عنوان نماد کهنگی و فقر نیز شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل لدمة
واژه «لدمه» یک کلمه اصیل عربی از ریشه «ل-د-م» است که به معنای یکبار ضربه زدن، سیلی، کوبش شدید و آسیب ناگهانی به کار میرود. این واژه اگرچه مستقیماً در قرآن کریم نیامده، اما در واژهنامههای بزرگ و کهن مانند دهخدا و معین به عنوان کلمهای وارداتی با بارهای معنایی فیزیکی و استعاری ثبت شده است.
علاوه بر معنای مادی ضربه و صدا، لدمه در فرهنگ عامه و ادبیات به عنوان نمادی از سوگواری شدید و ضربات سنگین روزگار شناخته میشود. همچنین در معنای دوم و فرعی خود به عمل وصله زدن لباس اشاره دارد که استعارهای از فقر و تنگدستی است.