یعنی چه
واژه «یَرْتَع» در اصل لغت برای چریدن آزادانه و فراوان چهارپایان در مرتع سبز به کار میرفته است، اما به عنوان استعاره برای انسان، به معنی گشتوگذار، تفریح، و بهرهمند شدن از مواهب زندگی با آسایش خاطر استفاده میشود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با فتح ی، سکون ر، فتح ت و سکون یا فتحه ع (بسته به نقش نحوی در جمله) به صورت یَرْتَع (Yartao') است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی، به عنوان پاسخ برای راهنمای «تفریح کند»، «بچرد» یا «فعل آیه ۱۲ سوره یوسف» به کار میرود.
به انگلیسی
در برگردان انگلیسی بر اساس بافتار متن، عباراتی که نشاندهنده آزادی در حرکت و لذت بردن از فضا هستند استفاده میشود.
به عربی
این کلمه خود واژهای عربی از ریشه (ر ت ع) است و مترادفهای آن در این زبان بر خوشگذرانی و گشتوگذار دلالت دارند.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی آن شامل افعالی چون تفریح کردن، گشتوگذار در طبیعت، بهرهمندی از فراوانی و چریدن (در معنای لغوی برای دام) است.
در قرآن
این واژه تنها یکبار در قرآن در آیه «أَرْسِلْهُ مَعَنَا غَدًا یَرْتَعْ وَیَلْعَبْ» آمده است؛ جایی که برادران یوسف به بهانه تفریح و بازی، او را از پدر جدا کردند تا نقشه خود را عملی سازند.
جمعبندی و توضیح کامل یرتع
واژه «یرتع» یک فعل مضارع عربی از ریشه «رتع» است که هرچند در اصل برای چریدن چهارپایان در مراتع سرسبز وضع شده، اما در ادبیات و کاربردهای استعاری به معنای تفریح، گشتوگذار آزادانه و بهرهمندی از خوشیها و نعمات با خیال آسوده برای انسان به کار میرود. این واژه به واسطه ورود به متون کهن و تفاسیر ادبی، جایگاه خود را در حوزه زبان و ادبیات اسلامی تثبیت کرده است.
شهرت اصلی این کلمه به دلیل کاربرد منحصربهفرد آن در آیه ۱۲ سوره مبارکه یوسف است. برادران حضرت یوسف (ع) با استفاده از این واژه و بهانه قرار دادن تفریح و بازی (یرتع ویلعب)، پدرشان یعقوب را متقاعد کردند تا یوسف را همراه آنها روانه صحرا کند. به همین دلیل، این واژه در فرهنگ قرآنی و اسلامی علاوه بر معنای لغوی خود، به نمادی از فریب، بهانهجویی حسادتآمیز و توطئه در پوشش خیرخواهی و سرگرمی تبدیل شده است.