یعنی چه
برهه به معنای مقطع، دوره یا مدت زمان مشخصی از روزگار است که معمولاً به یک بازه زمانی خاص یا اندک اشاره دارد. این واژه برای توصیف شرایط خاص در یک زمان محدود به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه در زبان فارسی «بُرهه» (Borheh) است. ریشه آن عربی بوده و در آن زبان به صورت «بُرْهَة» تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ واژههایی مانند «دوره زمانی»، «مقطع» یا «مدت زمان»، کلمه ۴ حرفی «برهه» است.
به انگلیسی
بسته به متن و کاربرد جمله، میتوان از معادلهای دقیق انگلیسی فوق برای انتقال مفهوم برهه استفاده کرد.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی است و در زبان مبدأ نیز دقیقاً به معنی بخشی از زمان یا دوره کوتاهی از روزگار به کار میرود.
به فارسی
مترادفها و معادلهای روان فارسی این واژه شامل کلماتی چون دوره، مقطع، زمان، مدت، عصر و هنگام است. توجه شود که این واژه متضاد مستقیم و رایجی در فارسی ندارد، اما از نظر مفهومی با واژگانی چون ابدیت و جاودانگی در تضاد است.
نماد چیست
واژه برهه صرفاً یک مفهوم انتزاعی و شناور زمانی است و در فرهنگ یا اسطورهشناسی مادی، نماد یا مابهازای فیزیکی خاصی برای آن تعریف نشده است.
جمعبندی و توضیح کامل برهه
واژه «برهه» یکی از کلمات پرکاربرد و کلیدی در زبان فارسی برای مرزبندیهای زمانی است. این کلمه که ریشهای عربی دارد، به بخش یا مقطع خاصی از زمان اشاره میکند که معمولاً با ویژگیها یا حوادث ویژهای همراه است؛ مانند عبارت معروف «در این برهه از تاریخ».
نکته مهم در کاربرد این واژه، عدم اشتباه گرفتن آن با کلمه «وهله» است. در حالی که «وهله» به معنای نوبت، دفعه و مرحله (مثلاً در وهله اول) به کار میرود، «برهه» صرفاً ناظر بر مفهوم زمان و دوره است. این کلمه در متن قرآن کریم با همین لفظ نیامده، اما معادلهای مفهومی آن کاربرد زیادی دارند.