یعنی چه
مرضعات جمع کلمهٔ «مُرضِعَة» یا «مُرضِع» است و در لغت به معنی زنانی است که کودک شیرخواره دارند یا در حال شیر دادن به یک نوزاد هستند. این واژه در گذشته بیشتر برای دایگانی به کار میرفت که فرزندی غیر از فرزند خود را شیر میدادند.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت مُرضِعات (Morze'āt) است که حروف م دارای ضمه، ض دارای جزم و ع دارای فتحه است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ عبارت «زنان شیرده» یا «جمع مرضعه» کلمهٔ مرضعات است که دقیقاً از ۶ حرف تشکیل شده است.
به انگلیسی
برای معادلسازی این واژه در زبان انگلیسی از اصطلاح Wet nurses برای دایگان و Breastfeeding women برای عموم زنان شیرده استفاده میشود.
به عربی
این واژه خود ریشه عربی دارد و در این زبان به عنوان جمع مؤنث سالم برای اشاره به گروهی از زنان در حال رضاع (شیردهی) به کار میرود.
به فارسی
معادلهای دقیق و روان فارسی برای این واژه، کلماتی چون «دایگان»، «شیردهندگان» و «زنان شیرده» هستند که در متون کهن و معاصر کاربرد دارند.
در قرآن
عین کلمهٔ «مرضعات» در قرآن نیامده، اما همخانوادههای آن به کار رفتهاند؛ مانند «مُرضِعة» در آیه ۲ سوره حج (تَذْهَلُ كُلُّ مُرْضِعَةٍ عَمَّا أَرْضَعَتْ) و «الْمَرَاضِع» در آیه ۱۲ سوره قصص درباره دوران نوزادی حضرت موسی (وَحَرَّمْنَا عَلَيْهِ الْمَرَاضِعَ مِنْ قَبْلُ).
جمعبندی و توضیح کامل مرضعات
واژهٔ مرضعات یک کلمهٔ اصیل عربی با ریشه (ر ض ع) است که وارد زبان فارسی شده و به معنای زنان شیرده یا دایگان است. این کلمه در ساختار ادبی و تاریخی، یادآور سنت دیرینهای است که در آن زنان فداکار، مسئولیت تغذیه و رشد نوزادان را بر عهده میگرفتند. در تاریخ اسلام، مَرضعات النبی مانند حلیمه سعدیه جایگاه بسیار والایی دارند.
اگرچه خود این لفظِ جمع مکسر یا سالم به این صورت دقیق در قرآن نیامده، اما مفرد آن (مرضعه) و جمع دیگرش (مراضع) در سورههای حج و قصص به تصویر کشیده شدهاند تا مفاهیمی چون مهر مادری، برکت و مشیت الهی را تداعی کنند. در فرهنگ عامه و ادبیات نیز این واژه نمادی از ایثار، حیاتبخشی و تغذیه بیمنت به شمار میرود.