یعنی چه
در لغتنامههای معتبر کهن، لموسه به معنی راه و مسیر واضح آمده است؛ جادهای که شخص سرگردان یا گمشده در تاریکی یا سختی، به تعبیر کنایی یا واقعی آن را با دست میساید تا نشانههای سفر را بازشناسد و راه راست را پیدا کند.
تلفظ
این واژه به صورت فَتْحِ لام (لَ)، سکون یا ضمهٔ مکتوم و واو کشیده (مو) و فتحهٔ سین (سَ) تلفظ میشود: لَموسَة.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، اگر با راهنمایی «راه و مسیر ۵ حرفی» یا «معنای لموسه» مواجه شدید، پاسخ دقیق آن خود واژهٔ «لموسه» با ۵ حرف است.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم لموسه در زبان انگلیسی، بسته به بافت متن از واژگان مربوط به جهتیابی و راهشناسی استفاده میشود.
به عربی
واژهٔ لموسه اصالتاً وامواژهای از زبان عربی و مشتق از ریشه سهحرفی «ل م س» است.
به فارسی
مترادفهای اصیل و روان این کلمه در زبان فارسی، واژگانی چون راه، جاده، مسیر و شاهراه هستند که مفهوم محل عبور و مرور را میرسانند. متضاد آن نیز واژههایی مانند بیراهه یا ضلالت است.
نماد چیست
به لحاظ نمادین و استعاری در ادبیات، لموسه میتواند نماد خط مشی روشن، پیدا کردن حقیقت پنهان در اوج گمراهی و ملموس شدن آگاهی برای انسان سرگردان باشد. در منابع رسمی نماد مادی خاصی برای آن ثبت نشده است.
جمعبندی و توضیح کامل لموسه
واژهٔ «لموسه» یک اسم مأخوذ از ریشه عربی «لمس» است که در متون و لغتنامههای کهن فارسی و عربی مانند منتهیالارب و لغتنامه دهخدا به ثبت رسیده است. فلسفهٔ تسمیهٔ این واژه به یک نکته ظریف اشاره دارد: راهی که شخص گمشده به وسیله دست سودن و لمس کردن، نشانههای آن را پی میگیرد تا مسیر اصلی سفر را بازیابد و از سرگردانی نجات پیدا کند.
این کلمه از نظر ساختاری پنجحرفی بوده و همخانواده با کلماتی چون ملموس، لامسه، لمس و التماس است. اگرچه خود این لفظ عینا در قرآن کریم نیامده، اما صورتهای دیگر همخانواده آن در آیات مختلف به چشم میخورد و در حل جدولهای کلمات متقاطع ادبی کاربرد دارد.